مطالب توسط مدیر موسسه

تغذیه مناسب سالمند

تغذیه مناسب سالمندان

تغذیه سالمندان

همانطور که سن ما بالا میرود، مدل و مقدار غذایی که دوست داریم مصرف کنیم تغییر می کند. خیلی مهم است که در انتخاب غذای سالم دقت کنیم تا زندگی سالم تری داشته باشیم. به هر حال ، با بالا رفتن سن و سبک زندگی ، اشتها میتواند تغییر کند و این روی مدل و مقدار غذای دریافتی تاثیرگذار است. در این مطلب قصد داریم در رابطه با تغذیه ، مهم ترین ویتامین های مورد نیاز و رژیم غذایی مناسب این دوره ی سنی و نحوه مراقبت از سالمندان ، اطلاعاتی را با شما به اشتراک بگذرایم .

تغذیه چیست و چرا برای سالمندان حائذ اهمیت است؟

تغذیه سالمندان

تغذیه شامل یک رژیم غذایی سالم و متعادل است تا بدن بتواند مواد مورد نیاز را دریافت کند. مواد مغذی، موادی هستند که بدن به آنها نیاز دارد تا رشد و عملکردی بهتری داشته باشد. این مواد شامل کربوهیدراتها، چربی ها، پروتئین ها،‌ ویتامین ها، آب و مواد معدنی هستند.

تغذیه مناسب در هر سنی مهم است چون به شما انرژی میدهد و کمکتان میکند وزنتان را کنترل کنید.همچنین ممکن است به پیشگیری برخی بیماری ها مثل پوکی استخوان، فشار خون بالا، مشکلات قلبی، دیابت نوع ۲ وبرخی سرطان ها کمک کند.

چه عواملی باعث میشوند تا تغذیه مناسب در سنین بالا سخت تر شود؟

تغذیه سالمندان

  • زندگی خانگی، مثل تنها زندگی کردن یا مشکل در رفت و آمد
  • وضعیت سلامتی، که میتواند آشپزی کردن را سختر کند
  • داروها، که میتوانند طعم غذاها را تغییر دهند، یا باعث خشک شدن دهان و از بین رفتن اشتها بشوند
  • احساس در طعم،‌ بو و مزه
  • مشکلات در جویدن و قورت دادن غذا

چگونه با بالا رفتن سن سالم بمانیم؟

مراقب سالمند

  • از مواد غذایی استفاده کنید که مواد مغذی بالایی دارند و کالری اضافه ندارند
  • انتخاب میوه و سبزیجاتی که رنگ روشن دارند
  • غلات کامل مثل برنج قهوه ای، نان سبوس دار یا کامل و جو دوسر
  • پنیر ، شیر کم چرب و یا شیر سویا که با کلسیم و ویتامین دی غنی شده باشد
  • غذا های دریایی،‌گوشت کم چرب، مرغ و تخمه مرغ
  • لوبیا،‌آجیل و دانه ها
  • از غذا هایی که کالری بالا و ارزش غذایی پایینی دارند اجتناب کنید
  • موادی را انتخاب کنید که کلسترول و چربی پایینی دارند مخصوصا زمانی که میخواهید از چربی های ترانس و اشباع اجتناب کنید.
  • به میزان کافی مایعات بنوشید تا دچار کم آبی نشوید. بعضی ها با بالا رفتن سن حس تشنگیشان را از دست میدهند.
  • فعالیت فیزیکی داشته باشید. اگر اشتهایتان را از دست داده باشید، ‌ورزش کردن به افزایش اشتهای شما کمک میکند.

چه راه کارهایی وجود دارد تا مشکل در تغذیه حل شود؟

مراقب سالمند

برخی مشکلات سلامتی و دیگر مشکلات میتوانند باعث بی اشتهایی شوند. برای رفع مشکل راه کار های زیر پیشنهاد میشوند:

  • اگر از تنهایی غذا خوردن خسته شدید، غذا خوردن در محیط های نسبتا شلوغ و یا غذا خوردن با یک دوست را امتحان کنید
  • اگر مشکلات جویدن دارید، به دندان پزشک برای رفع مشکل مراجعه کنید
  • اگر در بلع مشکل دارید، مایعات زیاد بنوشید و یا شرایط خود را با پرستار و پزشک خود درمیان بگذارید.
  • اگر بیماری شما را از آشپزی کردن و تهیه مواد غذایی باز میدارد،‌ از خدمات مراقبت از سالمندان در منزل استفاده کنید تا آنها بتنوانند به شما کمک کنند.

رژیم غذایی مناسب سالمندان باید شامل چه موادی باشد؟

مراقب سالمند

غذاهایی با اسید های چرب امگا۳ بالا: اسید های چرب امگا۳ برای سالمندان بسیار مفید است چراکه میتواند باعث پیشگیری از ابتلا به سرطان، روماتوئید (روماتیسم) ، آرتروز و مشکلات قلبی شود.

 

غذاهای غنی از کلسیم : کلسیم به بدن کمک میکند تا استخوان های سالمی بسازد. همچنین باعث کاهش فشار خون میشد. متأسفانه با بالا رفتن سن جذب کلسیم کمتر میشود.

 

غذاهای غنی از فیبر: هرچه سن بالاتر میرود، سیستم گوارش کندتر میشود؛ دیواره های دستگاه گوارش ضخیم می شوند و انقباضات کندتر و کمتر می شود که ممکن است منجر به یبوست شود. غذاهای غنی از فیبر  به سیستم گوارش کمک میکند تا روند طبیعی خود را پیش ببرد. همچنین این مواد میتوانند ریسک مشکلات قلبی را کاهش دهند.

 

مواد غنی از آهن: آهن نقش بسیار مهمی را در بدن بازی میکند. آهن باعث ساخت هموگلوبین که حامل اکسیژن در خون از ریه ها به سایر نقاط بدن است میشود.

 

غذاهای غنی از ویتامین دی:  به جذب کلسیم ددر بدن کمک میکند و سرعت از دست دادن کلسیم استخوان را کاهش میدهد، بنابر این از پوکی استخوان جلوگیری میکند؛ همچنین شواهد جدید نشان میدهد که ممکن است در برابر بیماری های مزمن مثل MS، دیابت نوع ۲،‌سرطان و پوکی استخوان و روماتیسم محافظ کند.

 

غذاهای غنی از ویتامین سی: آنتی اکسیدان های ویتامین سی میتوانند باعث پیشگیری از سرطان و مشکلات قلبی شوند. همچنین در ساخت کلاژن دخالت دارد که به پوست شما خاصیت ارتجاعی میدهد و سلول های مرده پوست را از بین برده و پوستی سالم به شما میدهد.

 

مواد غنی از پتاسیم: میوه ها و سبزیجاتی مثل موز، آلو و سیب زمینی کمبود پتاسیم در بدن را جبران میکند ؛ درست است که کمبود آن مشکل ساز است اما مصرف بیش از حد آن نیز مشکل ساز است پس در رابطه با مقدار مصرف آن با پرستار و پزشک خود مشورت نمایید.

 

مواد غنی از منیزیم: منیزیم نقش بسیار مهمی در ۳۰۰ عملکرد فیزیولوژیکی در بدن را دارد. سالم نگهداشتن قلب،‌تقویت سیستم ایمنی و استخوان از جمله مزایای وجود منیزیم در بدن است. با افزایش سن جذب این ماده کاهش میابد. برخی از داروها برای افراد سالمند باعث کاهش جذب منیزیم میشود. این ماده بیشتر در غلات کامل، آجیل،‌ سبزیجات و میوه های تازه یافت میشود.

مراقبین سالمند در منزل چگونه از سالمندان مراقبت میکند ؟

مراقب سالمند

پرستاران سالمند کار هایی مانند خدمات غیر پزشکی مثل تهیه غذا، نظافت سبک، حمام کردن، نظافت و …. را ارائه میدهند .آنها داروها را تجویز نمی کنند اما میتوانند در سازماندهی یا یادآوری برنامه دارویی به سالمندان کمک کنند.

کلام آخر

همانگونه که میدانید با بالاتر رفتن سن جسم همانند زمان جوانی کار نمیکند و یک سری فعالیت ها یا کند میشوند و یا کلا انجام نمی شوند. با گرفتن رژیم غذایی مناسب ، فعالیت ورزشی کافی میتوانید زندگی سالم تری را داشته باشید. مرکز آسایش ایده آل با داشتن پرستاران و مشاوران حرفه ای در این زمینه آماده ی خدمت رسانی به شما عزیزان هستند تا زندگی سالم و شاد تری را داشته باشید.



بیماری های کیسه صفرا (عوارض، علائم و درمان آن)

کیسه صفرا و بیماری های آن

بررسی بیماری های شایع در دوران سالمندی از دو جهت بسیار مفید است. اول اینکه شما می توانید به پدر و مادر پیر خود کمک کنید تا زندگی با کیفیت و بدون عارضه داشته باشند و اگر بیمار هستند بهترین و صحیح ترین اقدامات را انجام دهید.

و دوم اینکه شما می توانید با انجام کارهای پیشگیرانه مانع بروز آن بیماری ها در خود شوید و دوران سالمندی سالم و پرنشاطی را برای خود بسازید. مشکلات صفراوی و اختلالات مربوط به کیسه صفرا از جمله معضلاتی هستند که در این دوران به سراغ انسان می آیند.

پرستار سالمند با علائم چنین بیماری هایی کاملا آشناست و می تواند به شما در این زمینه کمک کند. اما متأسفانه اطلاع رسانی در این زمینه بسیار کم بوده است. در این مطلب قصد داریم پس از معرفی کیسه صفرا و وظایفش در بدن، به بررسی بیماری ها و مشکلات مربوط به آن نیز بپردازیم.

وظیفه کیسه صفرا در بدن

وظیفه کیسه صفرا در بدن

کیسه صفرا یک عضو کوچک گلابی شکل در بدن می باشد که در قسمت زیرین کبد قرار گرفته و توسط مجراهایی به کبد، روده و معده متصل شده است. در هنگام صرف غذا، زمانی که مواد غذایی به معده وارد می شوند، کبد شروع به تولید صفرا می کند. صفرای تولید شده از طریق مجاری موجود به سمت کیسه صفرا هدایت شده و در داخل آن ذخیره می شود.

و اما صفرا مایعی زردرنگ است که به میزان زیادی به گوارش چربی و کربوهیدرات کمک می کند. در واقع این مایع که در داخل کیسه صفرا انباشته شده است در مواقع لازم از طریق مجرای مشترک بین کیسه صفرا و روده، به روده باریک می ریزد. مقدار زیادی از صفرا توسط روده باریک جذب شده و مقدار کمی از طریق مدفوع دفع می شود.

اهمیت وجود کیسه صفرا در بدن

اهمیت کیسه صفرا در بدن

صفرا یکی از خلط های چهارگانه بوده و وجود آن در بدن ضروری است. ترکیبات اصلی آن، کلسترول، بیلی روبین و نمک های صفراوی می باشند. از ویژگی ها یا به عبارتی، وظایف آن در بدن می توان به لطیف و رقیق کردن خون و کمک به حرکت راحت تر آن در درون رگ ها اشاره کرد.

همچنین صفرا ایجاد اشتها می کند؛ به هضم چربی ها کمک کرده و با ورود به روده، احساس دفع را به وجود می آورد. صفرا اگر کم باشد موجب ضعیف شدن نبض و کاهش نشاط و اراده می شود.

دست و پا و علی الخصوص نوک انگشتان سرد می شوند. صفرای اضافی بدن در داخل کیسه صفرا ذخیره می شود تا در صورت نیاز در اختیار بدن قرار گیرد.

وجود کیسه صفرا در بدن موجب ایجاد سلامتی بیشتر و کیفیت عملکرد ارگان های مختلف می گردد. اما وجود آن ضروری نیست. در حقیقت انسان بدون کیسه صفرا هم می تواند به زندگی خود ادامه دهد. چون حتی بدون وجود آن نیز به نحوی قادر به ذخیره صفرای اضافی تولید شده خواهد بود.

به همین دلیل است که در هنگام بروز مشکلاتی از قبیل سنگ کیسه صفرا یا بیماری های دیگر، پزشک اقدام به جراحی و درآوردن کیسه صفرا از بدن می کند. در چنین شرایطی، مجاری صفراوی گشاد شده و کار کیسه صفرا را به عهده می گیرند.

بیماری های شایع کیسه صفرا در سالمندان

بیماری کیسه صفرا در سالمندان

اگرچه کیسه صفرا جزو اندام های ضروری به شمار نمی رود اما بروز هر گونه بیماری در آن می تواند علاوه بر دردناک بودن موجب ایجاد مشکلات فراوانی در بدن شود. سالانه افراد زیادی به این مشکلات دچار شده و ناچار به جراحی کیسه صفرا می شوند. 

برخی از بیمای های مربوط به کیسه صفرا که غالبا در دوران بزرگسالی و سالمندی بروز پیدا می کنند به شرح زیر می باشند:

• سنگ کیسه صفرا (کوله لیتیاز)

اگر به هر دلیلی میزان صفرا و چربی بیش از حد باشد کریستال هایی از جنس کلسترول یا رنگدانه و.. در داخل کیسه صفرا شکل می گیرند. این کریستال ها به مرور زمان به هم پیوسته و تشکیل سنگ می دهند.

سنگ هایی با اندازه های مختلف که ممکن است هم اندازه یک سنگریزه باشند یا به درشتی یک توپ گلف. این سنگ ها به سمت مجاری صفراوی حرکت کرده و ایجاد عفونت یا التهاب می کنند. سنگ کیسه صفرا شایع ترین بیماری صفراوی است که ممکن است با عوارضی همچون درد و تهوع همراه باشد.

• التهاب کیسه صفرا (کوله سیستیست)

زمانی که صفرا نتواند از کیسه صفرا خارج شود کیسه صفرا دچار التهاب خواهد شد. این مشکل ممکن است به دلایل متعددی رخ دهد که متداول ترین آنها وجود سنگ در مجاری صفراوی می باشد. وجود عفونت ها، مصرف الکل و همچنین تومورهایی که منجر به تولید بیش از حد صفرا می شوند نیز از دلایل دیگر بروز این مشکل به شمار می روند.

التهابات ایجاد شده در کیسه صفرا، این اندام را در برابر باکتری های عفونت زا بسیار آسیب پذیر می کند. همچنین ممکن است منجر به پارگی کیسه صفرا نیز گردد.

• سرطان کیسه صفرا

سرطان کیسه صفرا از دیگر مشکلات صفراوی است که نسبت به سایر بیماری ها شیوع کمتری دارد. اما اگر بروز پیدا کند می تواند به سایر اعضای بدن نیز منتقل شده و خطرآفرین باشد. البته اگر این بیماری به سرعت و در مرحله اولیه شناسایی شود امکان درمان وجود دارد.

اما متأسفانه از آنجا که معمولا یک عارضه بدون علامت است تشخیص آن نیز دشوار بوده و معمولا زمانی میسر می شود که بیماری پیشرفت کرده باشد.

• عفونت مجاری کیسه صفرا

عفونت کیسه صفرا یکی از خطرناکترین بیماری های صفراوی است و اگر به سرعت تشخیص داده نشود می تواند منجر به مرگ بیمار شود. عفونی شدن کیسه صفرا معمولا به دلیل گیر کردن سنگ در مجاری صفراوی اتفاق می افتد. تب، احساس درد در ناحیه شکم، تنگی نفس و مشکلات گوارشی از جمله علائم این بیماری می باشند.

• پارگی کیسه صفرا

پارگی کیسه صفرا ممکن است در اثر عوامل مختلف مانند التهاب یا عفونت کیسه صفرا و یا وارد شدن ضربه به ناحیه شکم ایجاد شود. این عارضه بسیار خطرناک است. زیرا در صورت عدم درمان سریع احتمال پخش شدن صفرای درون کیسه در داخل شکم و انتقال آن به خون وجود دارد.

این امر می تواند منجر به عفونی شدن خون و وارد شدن شوک به بدن گردد. پارگی کیسه صفرا معمولا با درد شدیدی همراه است و فرد مبتلا را به بیمارستان می کشاند.

مهم ترین علائم بیماری های کیسه صفرا

علائم بیماری های کیسه صفرا

هر کدام از بیماری های کیسه صفرا می توانند علائم متفاوتی را از خود نشان دهند. یا حتی در برهه ای از زمان کاملا بدون علامت باشند. اما به طور کلی، برخی از نشانه های مهمی که می توانند زنگ هشداری برای بروز مشکلات صفراوی باشند عبارتند از:

  • دردهای شکمی تیز و شدید (ممکن است دردها به ناحیه کمر و شانه راست نیز منتقل شوند. )
  • احساس پر بودن شکم و ایجاد درد بعد از خوردن غذا، مخصوصا غذاهای چرب
  • دردهایی که با کشیدن نفس عمیق شدت پیدا می کنند.
  • درد قفسه سینه
  • حالت تهوع و استفراغ
  • تب و لرز
  • سوزش سر دل
  • تغییر رنگ غیر طبیعی مانند زرد شدن پوست و یا چشم ها
  • سوء هاضمه

مشکلات کیسه صفرا چه کسانی را بیشتر تهدید می کنند؟

مشکلات کیسه صفرا

مشکلات صفراوی معمولا قابل پیش بینی نیستند. اما برخی از افراد بیش از سایرین در معرض خطر ابتلا به این بیماری ها قرار می گیرند. سالمندان، علی الخصوص بانوانی که بالای ۵۰ سال سن دارند از جمله این افراد آسیب پذیر به شمار می روند.

 سالمندانی که از خدمات پرستاری در منزل بهره مند هستند در صورت ابتلا، با سرعت بیشتری مورد شناسایی و درمان قرار می گیرند. سنگ کیسه صفرا ممکن است در اثر عوامل ژنتیکی نیز ایجاد شود. 

بنابراین چنانچه پدر و مادر یا برخی از اعضای خانواده شما دچار این عارضه هستند بهتر است با پزشک مشورت کنید و در صورت نیاز با انجام آزمایشاتی از سالم بودن کیسه صفرای خود مطمئن شوید. 

برخی از فاکتورها مانند چاقی، دیابت، مصرف قرص های ضدبارداری، کاهش وزن سریع و مصرف الکل می توانند احتمال خطر بروز بیماری های کیسه صفرا را افزایش دهند.

آزمایشات متداول جهت تشخیص بیماری های کیسه صفرا

آزمایشات کیسه صفرا

اگر برخی از علائم ذکر شده را دارید یا به دلیل داشتن زمینه ژنتیکی نگران عدم سلامت کبد و کیسه صفرای خود هستید بهتر است به پزشک مراجعه کنید. احتمالا پزشک متخصص برای اطمینان از وجود بیماری کیسه صفرا و همچنین تشخیص نوع و علت آن از آزمایشات زیر استفاده می کند:

  1. سونوگرافی شکمی که آسان ترین راه جهت تشخیص بیماری های صفراوی است.
  2. آندوسکوپی که طی آن یک دوربین به داخل روده و کیسه صفرا فرستاده می شود تا از آنها عکس بگیرد.
  3. کولانژیوپانکراتوگرافی که به دو روش رتروگراد آندوسکوپی و یا رزونانس مغناطیسی انجام می شود و می تواند تصاویری واضح از درون کیسه صفرا و اندام های مرتبط با آن به دست بدهد.
  4. اسکن HIDA که طی آن ماده رنگی داخل وریدی به درون کیسه صفرا تزریق می شود. اگر مشکل بازگشت صفرا از کیسه صفرا به کبد وجود داشته باشد از طریق اسکن مشخص خواهد شد.

چگونه می توان از بیماری کیسه صفرا پیشگیری کرد؟

پیشگیری از بیماری کیسه صفرا

برخی از فاکتورهای ریسک و عوامل زمینه ساز بروز مشکلات صفراوی را به شما معرفی کردیم. طبیعتا اجتناب از این موارد می تواند گام مؤثری در جهت پیشگیری از بروز این مشکلات باشد. به عنوان مثال از مصرف الکل بپرهیزید. 

اگر چاق هستید به فکر کاهش وزن اصولی باشید. اگر دیابتی هستید به فکر درمان و کنترل آن باشید. غذاهای سالم بخورید و مطمئن باشید به میزان نیاز از سبزیجات و میوه و غلات در رژیم غذایی خود استفاده می کنید.

سوء تغذیه در سالمندان

سلامتی سالمندان و کیفیت زندگی ایشان در گرو تغذیه خوب و مناسب است. البته داشتن رژیم غذایی سالم و مناسب در هر سنی مهم است اما از آنجا که بسیاری از توانایی های بدن در دوران سالمندی کاهش می یابد و تغییر و تحولاتی در جسم و روح انسان اتفاق می افتد، بدن نسبت به مواد غذایی ای که دریافت می کند نیز حساس تر می شود. همین امر موجب می شود که خطر ابتلا به سوء تغذیه، سالمندان را تهدید کند. شما باید به عنوان فرزندان یک فرد سالخورده یا پرستار سالمند در منزل، با نکات مهم تغذیه ای سالمندان آشنا بوده و از بروز مشکل سوء تغذیه در آنها جلوگیری کنید. همچنین علائم سوء تغذیه در سالمندان را بشناسید تا در صورت نیاز بتوانید اقدامات صحیح را انجام دهید. با ما همراه باشید تا به بررسی این عارضه بپردازیم.

سوء تغذیه چیست؟

سوء تغذیه چیست؟

بدن سالمندان نیاز به مواد مغذی مختلفی دارد. اما این مواد باید به اندازه متعادل در اختیار او قرار گیرند. نه کم و نه زیاد. زمانی که یک یا چند ماده مغذی به اندازه بسیار کم و یا بیش از حد وارد بدن شود و یا به دلیلی، بدن فرد نتواند استفاده لازم از آن ماده مغذی را بکند گفته می شود فرد دچار سوء تغذیه شده است. بنابراین سوء تغذیه همیشه به معنای گرسنگی کشیدن نیست و می تواند در اثر پرخوری نیز حاصل شود. در ادامه به بررسی بیشتر دلایل این عارضه می پردازیم.

چرا سالمندان دچار سوء تغذیه می شوند؟

چرا سالمندان دچار سوء تغذیه می شوند؟

از جمله عواملی که ممکن است موجب ابتلای سالمندان به سوء تغذیه شوند به شرح زیر می باشند:

  • بی توجهی به وعده های غذایی

گاها ممکن است سالمند گمان کند به دلیل آنکه تحرک بدنی زیادی ندارد و کار خاصی انجام نمی دهد نیازی به دریافت غذای زیاد ندارد.

  • از دست دادن اشتها یا افزایش بیش از حد آن

عوامل مختلفی از قبیل تنهایی، مشکلات روحی، بیماری های جسمی و.. می توانند اشتهای سالمند را از بین ببرند و یا حتی موجب ایجاد اشتهای کاذب و در نتیجه پرخوری عصبی در او شوند.

  • مصرف داروهای مختلف

بسیاری از سالمندان از بیماری های مختلف رنج می برند و ناچار به مصرف داروهای شیمیایی گوناگون هستند. برخی از این داروها می توانند با از بین بردن اشتهای سالمند یا ایجاد اختلال در هضم مواد غذایی و مواردی از این قبیل، سالمند را دچار بدغذایی یا سوء تغذیه کنند.

  • بستری شدن در بیمارستان

بستری شدن سالمند نیز می تواند منجر به بروز کم اشتهایی و مشکلات مختلف تغذیه و به دنبال آنها سوء تغذیه گردد.

اشتهائی در سالمندان 1024x683 1

شدن در بیمارستان

  • مشکلات دهان و دندان

اغلب سالمندان ناچار به استفاده از دندان مصنوعی هستند یا دندان های خراب یا کشیده شده دارند. چنین افرادی ممکن است در جویدن غذا مشکل داشته باشند و از خوردن برخی از غذاها یا میوه ها امتناع کنند. از سویی، مشکلات لثه و سایر بیماری های مربوط به دهان و دندان نیز در این سنین شایع هستند. هر یک از این بیماری ها می توانند نقش بسزایی در عدم رسیدن برخی از مواد مغذی به بدن شوند.

  • ناتوانی در آماده سازی غذا

سالمندانی که به تنهایی و در منزل شخصی خود زندگی می کنند ممکن است به دلیل بیماری های جسمی این توانایی را نداشته باشند که ساعات طولانی زمان صرف پخت و پز و آماده سازی غذا کنند. از این رو احتمال استفاده از غذاهای تکراری، کم کالری و یا حتی فست فودی وجود دارد. این امر می تواند در طولانی مدت منجر به سوء تغذیه شود. چنین سالمندانی نیاز به خدمات پرستاری در منزل دارند.

  • اختلالات گوارشی و عدم جذب مواد مغذی

در برخی از موارد ممکن است سالمند با وجود اینکه به خوبی غذا می خورد و تمام مواد مغذی را در رژیم غذایی خود گنجانده است دچار سوء تغذیه شود. در این صورت ممکن است او یک بیماری گوارشی مانند کرون سلیاک داشته باشد که موجب عدم جذب مواد مغذی می شود.

  • اعتیاد به الکل

مصرف بیش از حد الکل نیز می تواند مانع جذب پروتئین و برخی از مواد مورد نیاز بدن شود.

ابتلا به سو تغذیه در سالمندان

اختلالات گوارشی و عدم جذب مواد مغذی

سوء تغذیه در سالمندان چه مشکلاتی را به دنبال دارد؟ (عوارض سوء تغذیه در سالمندان)

علائم سوء تغذیه در سالمندان

سوء تغذیه یا به عبارتی دریافت نامتوازن مواد مغذی از قبیل انواع ویتامین ها و مواد معدنی می تواند مشکلات زیادی را به بار آورد. این عارضه ممکن است موجب تضعیف سیستم ایمنی بدن شود. این امر فرد را به شدت آسیب پذیر کرده و موجب می شود او به طور مکرر بیمار شود. خستگی و بی حالی، کاهش یا افزایش بی دلیل وزن، عدم بهبود سریع زخم ها، از بین رفتن تراکم استخوان ها و کاهش قوای عضلات بدن از عوارض دیگر بدغذایی به شمار می روند. سوء تغذیه حتی ممکن است اختلالات گوارشی، ضعف بینایی، کم خونی، اختلال در عملکرد مغز و ده ها بیماری دیگر را به دنبال داشته و منجر به بستری شدن در بیمارستان و حتی مرگ شود.

بیماری کلیوی

علائم سوء تغذیه در سالمندان

سوء تغذیه در سالمندان 1

یک از مواد مغذی می تواند قسمت های خاصی از بدن را تحت تأثیر قرار دهد. این امر موجب می شود که در برخی موارد، سوء تغذیه با بیماری های دیگر اشتباه گرفته شود. از جمله علائمی که می توانند خبر از سوء تغذیه در سالمندان دهند عبارتند از:

  • کاهش یا افزایش بیش از حد وزن و توده های بدن
  • خستگی
  • عدم تمرکز حواس
  • مشکلات پوست و مو از قبیل ریزش مو، خشکی پوست و…
  • گودی چشم
  • تأخیر در التیام و بهبود زخم ها
  • افسردگی
  • استرس و اضطراب
  • مشکلات گوارشی از قبیل اسهال یا یبوست

پیشگیری از سوء تغذیه در سالمندان

مصرف غذاهای آب پز برای سالمندان دچار سو تغذیه

اختلالات گوارشی و عدم جذب مواد مغذی

 همانطور که گفته شد سالمندان در معرض خطر ابتلا به سوء تغذیه هستند. بنابراین اگر سالمندی در منزل دارید همواره برنامه غذایی او را چک کنید. مطمئن باشید که تمام مواد غذایی مفید را مصرف می کند و تمام ویتامین ها، پروتئین ها، مواد معدنی و هر آنچه که جهت تأمین سلامتی بدن لازم است را دریافت می کند. توصیه می شود برای اطمینان از سلامت سالمند به صورت منظم کنترل ها و چک آپ های لازم را انجام دهید. برای سالمند متذکر شوید که نکات زیر را رعایت کند:

  • شیر و لبنیات را در برنامه غذایی روزانه خود جای دهند.
  • اگر دچار مشکل جویدن هستند از روش هایی چون پختن، پوره کردن، تهیه آبمیوه و… استفاده کنند. اما به هیچ عنوان مواد غذایی ضروری را از سبد غذایی خود حذف نکنند.
  • جهت جذب ویتامین D روزانه نیم ساعت در معرض نور خورشید قرار گیرند.
  • در طول روز مایعات فراوان مصرف کنند.
  • در کنار غذاهای خود از موادی مانند آب لیمو ترش تازه که موجب جذب بهتر مواد غذایی می شوند استفاده کنند.
  • از مصرف مواد الکلی، نوشابه های گازدار و نوشیدنی هایی که حاوی مواد شیرین کننده مصنوعی هستند بپرهیزند.
  • تعداد وعده های غذایی را افزایش و حجم غذای مصرفی در هر وعده را کاهش دهند.
  • غذاهای شور، چرب و شیرین را محدود کنند.
  • روزانه به انجام فعالیت های ورزشی متناسب با وضعیت جسمانی خود بپردازند.
  • انواع گوشت سفید و قرمز تازه و کم چرب مصرف کنند.
  • غذاهای بخارپز و آب پز را جایگزین غذاهای پرچرب و سرخ شده کنند.

درمان سو تغذیه در سالمندان

روش های تشخیص پزشکی سوء تغذیه در سالمندان

اگر به تازگی متوجه شده اید که سالمند شما برخی از علائم سوء تغذیه را دارد بهتر است سریعا با یک پزشک متخصص مشورت کنید. پزشک می تواند با انجام معاینات فیزیکی و همچنین بررسی شاخص توده بدنی، مشاهده نمودارهای کاهش وزن و بررسی آزمایش خون به وجود سوء تغذیه در فرد پی ببرد. در صورت نیاز آزمایش های دیگری را نیز جهت بررسی میزان ریزمغذی های موجود در بدن درخواست می دهد تا بتواند با اطمینان بیشتری درباره وضعیت بیمارش اظهار نظر نماید.

درمان سوء تغذیه در سالمندان

خطر سو تغذیه در سالمندان

سوء تغذیه اگر به سرعت تشخیص داده نشده و درمان نشود می تواند مشکلات جبران ناپذیری را به بار آورد. اگر سالمند شما دچار سوء تغذیه است در گام اول او را نزد پزشک متخصص ببرید و توصیه های پزشک را مو به مو انجام دهید. چنانچه داروی تقویتی خاصی تجویز کرده و یا رژیم غذایی خاصی داده است به مصرف داروها توسط سالمند نظارت کنید و در پی اصلاح رژیم غذایی او برآیید. شما می توانید با به کارگیری روش های مختلف جهت ترغیب سالمند به غذا خوردن به تسریع در درمان وی کمک کنید. برای این منظور ابتدا باید علت سوء تغذیه را شناسایی کرده و در صدد رفع آن برآیید.

برای مثال اگر سالمند به دلیل تنهایی و افسردگی غذا نمی خورد، وقت بیشتری را به او اختصاص دهید و یا از خدمات پرستار سالمند در منزل بهره بگیرید. با او حرف بزنید و او را بیرون ببرید. با هم پیاده روی کنید و سعی کنید احساس تنهایی و افسردگی را در او از بین ببرید. اگر غذایی را دوست ندارد اما برای سلامتی اش مفید است با به کارگیری روش های خلاقانه، غذا را طوری برای او آماده کنید که سبب بازگشت اشتهای وی شود. و یا می توانید با مشورت پزشک، مواد غذایی دیگری را جایگزین آن کنید.



مشکلات شنوایی در سالمندان

انواع مشکلات شنوایی در سالمندان

مشکلات شنوایی در سالمندان

بسیاری از بیماری ها در دوران سالمندی آشکار می شوند. به همین دلیل، سلامتی جسمی و روحی در سنین پیری یکی از دغدغه های فرزندان ایشان است. بهترین راه برای رها شدن از این نگرانی، کسب اطلاعاتی هر چند مختصر درباره بیماری های شایع در سالمندان می باشد. از جمله این بیماری ها می توان به مشکلات شنوایی در سالمندان اشاره کرد. اغلب سالمندان، علی الخصوص آنهایی که بالای ۷۵ سال سن دارند دچار کم شنوایی هستند. لازم است به عنوان فرزندان یا اعضای خانواده یک فرد سالخورده و یا حتی پرستار سالمند در منزل با این مشکلات آشنا شوید تا حتی الامکان از بروز آنها پیشگیری کنید و یا در صورت مشاهده علائم آن به سرعت اقدام به برطرف کردن مشکل و درمان بیماری کنید.

انواع مشکلات شنوایی که سالمندان را تهدید می کنند؛

انواع مشکلات شنوایی که سالمندان را تهدید می کنند؛

بررسی ها نشان داده است که تقریبا ۱۵ درصد افراد مسن ۶۵ تا ۷۴ ساله و نیمی از سالمندانی که بالای ۷۴ سال سن دارند دچار مشکلات شنوایی هستند. با تکیه بر این آمار می توان نتیجه گرفت که فرآیند پیری می تواند بر توانمندی فرد در شنوایی تأثیرگذار باشد. علی الخصوص اینکه برخی از این مشکلات مانند پیرگوشی، تنها مختص سالمندان است و در افراد جوان مشاهده نمی شوند.

مشکل شنوایی عبارت از کم شنوایی یا ناشنوایی در اثر عوامل مختلف می باشد که ممکن است برای هر دو گوش یا فقط یک گوش اتفاق افتد. این مشکلات بر سه دسته تقسیم بندی می شوند که به شرح زیر می باشند:

1. کم شنوایی انتقالی

هر گونه آسیب به گوش میانی یا گوش داخلی که موجب شود انتقال امواج صوتی به حلزون گوش به درستی صورت نگیرد در این گروه از مشکلات شنوایی قرار می گیرد. عفونت گوش یا جرم گرفتن بیش از حد آن، پاره شدن پرده گوش و همچنین آسیب به استخوانچه های گوش میانی از جمله دلایلی هستند که می توانند موجب کم شنوایی انتقالی شوند. این نوع از کم شنوایی اگر به سرعت تشخیص داده شده و علت یابی شود قابل درمان است.

شنوایی انتقالی

2. کم شنوایی حسی - عصبی

کم شنوایی حسی- عصبی

کم شنوایی حسی – عصبی زمانی اتفاق می افتد که گوش خارجی و میانی سالم هستند و امواج صوتی را به خوبی به گوش داخلی منتقل می کنند. اما گوش داخلی قادر به دریافت امواج و یا انتقال آنها به مغز نمی باشد. پیری می تواند یکی از دلایل ابتلا به کم شنوایی حسی- عصبی باشد. قرار گرفتن در معرض صداهای خیلی بلند، عفونت گوش و برخی از بیماری ها یا داروها نیز می توانند منجر به بروز این قسم از مشکلات شنوایی شوند. در برخی از موارد شناسایی علت این نوع از کم شنوایی یا ناشنوایی غیرممکن بوده و به همین دلیل غیرقابل درمان است. اما تقویت صدا از طریق سمعک امکانپذیر است. 

3. کم شنوایی مختلط یا آمیخته

کم شنوایی آمیخته یا مختلط در واقع ترکیبی از دو قسم دیگر کم شنوایی یعنی انتقالی و حسی- عصبی می باشد. در این عارضه، صداها به میزان کافی به گوش داخلی نمی رسند و اگر هم برسند گوش داخلی نمی تواند آنها را به مغز منتقل کند.

علائم کم شنوایی در سالمندان

کم شنوایی در سالمندان

مشکلات شنوایی در سنین سالمندی می توانند به صورت وزوز گوش، کاهش وضوح صداها، عدم تشخیص صداها یا برخی از حروف از همدیگر و .. ظاهر شوند. آنها در اغلب مواقع از نحوه صحبت کردن افراد ایراد می گیرند و از آنها می خواهند بلندتر و واضح تر سخن بگویند. برخی از اوقات ممکن است گوش خود را نزدیک دهان شما بگیرند تا بهتر متوجه صحبت شما شوند. زیاد کردن صدای تلویزیون، درخواست تکرار صحبت ها، عدم تشخیص صدای زنان و بچه ها و عدم تشخیص صدای اصلی از صدای پس زمینه نیز از دیگر نشانه های اولیه کم شنوایی در سالمندان می باشند.

چرا سالمندان دچار کم شنوایی می شوند؟

چرا سالمندان دچار کم شنوایی می شوند؟

دلیل بروز کم شنوایی در سالمندان، آسیب رسیدن به سلول های عصبی مربوط به شنوایی و یا از بین رفتن آنها است. این امر در اثر عوامل مختلفی اتفاق می افتد. از جمله دلایلی که موجب ایجاد مشکلات شنوایی در سالمندان می شوند می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • افزایش سن

فرآیند پیری موجب تحلیل رفتن بسیاری از توانمندی های انسان می شود. بنابراین جای تعجب ندارد که برخی از سالمندان صرفا به دلیل پیری و افزایش سن دچار کم شنوایی می شوند.

  • وراثت

برخی از بیماری های مربوط به شنوایی مانند پیر گوشی نیز همانند بسیاری از بیماری های دیگر می توانند ژنتیکی بوده و از پدر و مادر به فرزند به ارث برسند.

  • صداهای بلند

صداهای بلند و شدید می توانند در طولانی مدت منجر به آسیب رسیدن به سلول های عصبی شنوایی شوند. افرادی که مشاغل پر سر و صدایی دارند در معرض خطر ابتلا به کم شنوایی در پیری قرار می گیرند.

  • ضربه

وارد شدن ضربه به گوش نیز می تواند مشکلات زیادی را به بار آورد. علی الخصوص اگر ضربه به پرده گوش منتقل شده و موجب آسیب رسیدن به آن شود بسیار خطرناک است.

 

وارد آمدن ضربه به گوش سالمندان

صدای-بلند-یکی-از-علل-آسیب-دیدن-پرده-گوش-سالمندان

  • برخی از بیماری ها

مشکلات شنوایی در برخی از سالمندان در اثر بیماری های دیگر به وجود می آیند. به عبارت دیگر، می توان آنها را از جمله عوارض بیماری های مذکور دانست. دیابت، بیماری های قلبی و عروقی، فشار خون بالا، بیماری های عفونی مربوط به گوش و حلق و بینی و … از جمله بیماری هایی هستند که می توانند زمینه ساز کم شنوایی یا حتی ناشنوایی در سالمندان شوند.

  • برخی از داروها

داروهای شیمیایی در کنار خاصیت درمانی، عوارض و مضراتی نیز دارند. گاه ممکن است مشکلات شنوایی در اثر مصرف طولانی مدت برخی از داروها مانند داروهای سرطان، آسپرین و یا برخی از آنتی بیوتیک ها نیز بروز پیدا کنند.

  • جرم گرفتن گوش

انباشته شدن جرم گوش که در یک سوم سالمندان مشاهده می شود از دیگر علل کم شنوایی ایشان است. 

عوارض کم شنوایی در سالمندان

عوارض کم شنوایی در سالمندان

کم شنوایی موجب می شود سالمند صداها را به خوبی نشنود و در دریافت مفهوم سخنان مخاطب خود به مشکل برخورد کند. به همین دلیل فردی که با او سخن می گوید ناچار است بلند بلند و شمرده شمرده صحبت کند و یا گاها از حرکات دست یا به عبارتی از زبان اشاره استفاده نماید.

این امر می تواند کم کم بر رفتارهای فردی و اجتماعی سالمند تأثیر بگذارد. در گام اول امکان دارد سالمند برای آنکه ارتباطات صمیمی خود با اعضای خانوده یا پرستار سالمند را از دست ندهد، مشکل شنوایی خود را انکار کند. متأسفانه اگر این اتفاق بیفتد ممکن است مشکلات، مضاعف شده و بیماری پیشرفت کند.

در گام دوم، سالمند ممکن است دچار کاهش اعتماد به نفس شده و کم کم از ارتباطات اجتماعی و بسیاری از فعالیت های خود چشم پوشی کند. افسردگی و انتخاب کنج نشینی و انزوا از دیگر عوارضی است که کم شنوایی می تواند در سالمند ایجاد کند.

پیشگیری از کم شنوایی در سالمندان

از کم شنوایی در سالمندان

برای آنکه در دوران سالمندی دچار مشکلات شنوایی نشوید لازم است از همان دوران جوانی به فکر سلامت گوش های خود باشید. برای این منظور باید عوامل تهدید کننده شنوایی را شناسایی کرده و از آنها دوری کنید. برای مثال:

  • از قرار گرفتن در معرض صداهای طولانی و بلند دوری کنید. اگر به هر دلیلی مانند شرایط شغلی و.. ناچارید مدام در محیطی پر سرو صدا حضور داشته باشید از محافظ گوش استفاده کنید.
  • سیگار و تنباکو می توانند منجر به ایجاد مشکلات شنوایی در سالمندان شوند. از مصرف آنها خودداری کنید.
  • استفاده بیش از حد از گوش پاک کن و تمیزکننده های گوش می تواند خطر آفرین باشد. ممکن است گوش پاک کن، جرم های گوش را به سمت داخل گوش هدایت کند.
  • اگر ناچار به استفاده طولانی مدت از دارو هستید، حتما اطمینان حاصل کنید که آن داروها عوارضی برای شنوایی شما ایجاد نخواهند کرد.
  • هر سال یک بار جهت چکاپ گوش های خود به گوش پزشک مراجعه کنید. اگر جزو افرادی هستید که زمینه ژنتیکی ابتلا به پیرگوشی را دارند بهتر است دوره های مراجعه را به هر شش ماه یک بار کاهش دهید.

آیا کم شنوایی درمان می شود؟

درمان کم شنوایی در سالمندان

از آنجا اغلب مشکلات کم شنوایی سالمندان مربوط به آسیب دیدن سنسورهای عصبی سلول های مربوط به شنوایی است، درمان این مشکلات به وسیله دارو امکانپذیر نمی باشد. برخی از اقداماتی که می توان در جهت بهبود شنوایی سالمندان انجام داد عبارتند از:

  • استفاده از سمعک: استفاده از سمعک یکی از ساده ترین و مؤثرترین راه ها برای بازگرداندن شنوایی سالمند می باشد. سمعک علاوه بر آنکه قدرت شنوایی فرد را کاهش می دهد، از پیشرفت تحلیل سلول های عصبی شنوایی نیز جلوگیری می کند.
  • استفاده از روش های توانبخشی شنوایی: برای سالمندانی که امکان استفاده از سمعک یا هر روش درمانی دیگری را ندارند از روش های توانبخشی یا کاردرمانی استفاده می شود. آموزش لب خوانی یا استفاده از زبان اشاره یا سایر حواس، از جمله روش هایی هستند که می توانند جهت بهبود برقراری ارتباط با سایرین و انجام کارهای روزمره اش مفید واقع شوند. اگر سالمندی با این شرایط در منزل دارید می توانید از خدمات پرستاری در منزل بهره گرفته و از پرستاران مجرب جهت کاردرمانی استفاده نمایید.
  • کاشت حلزون: کاشت حلزون اگر توسط یک متخصص حاذق انجام شود و موفقیت آمیز باشد، یک روش بسیار خوب جهت بازگرداندن شنوایی سالمند است. اما ایراد این روش، پرهزینه بودن آن برای بیمار است. علاوه بر آن، باید ریسک های جراحی و شرایط سلامت عمومی سالمند نیز در نظر گرفته شود.



آیا کاهش چربی خون در سالمندان خبر خوبی است؟

کاهش چربی خون در سالمندان و پیامد های آن

کاهش چربی خون در سالمندان و پیامد های آن

«غذاهای چرب نخور». «مراقب چربی خون خود باش». «سعی کن چربی های شکمت را آب کنی». احتمالا این جملات و عباراتی نظیر آن را بارها و بارها به سالمندان و حتی سایر اعضای خانواده خود گوشزد کرده اید. چرا که همیشه درباره مضرات چربی خون بالا و عوارض خطرناک آن برای قلب و عروق و ارگان های مختلف بدن شنیده اید. می دانید که چربی خون بالا می تواند سلامتی سالمند را به خطر بیندازد و تبعات جبران ناپذیری را به دنبال داشته باشد. همچنین اگر به ساختار هرم غذایی توجه کنید، خواهید دید که گروه چربی ها در بالاترین قسمت آن قرار گرفته اند. یعنی باید به مقدار محدودی مصرف شوند. اما آیا چربی ها همیشه و در حال مضر هستند؟ آیا درست است که سالمندان را به طور کلی از مصرف آنها منع کنیم؟ آیا همیشه کاهش چربی خبر خوبی است؟ در ادامه با ما همراه باشید تا به این سؤالات پاسخ دهیم.

وظایف چربی در بدن

وظایف چربی در بدن

بدن همه انسان ها در تمام دوران های زندگی نیاز به مقدار مشخصی چربی دارد. چربی ها مخزنی بزرگ برای ذخیره انرژی هستند که شما در هنگام انجام فعالیت های مختلف از آن انرژی استفاده می کنید. این، یکی از مهمترین و شناخته شده ترین و به نظر بسیاری از افراد (به غلط) تنها وظیفه چربی در بدن است. به همین دلیل است که اغلب، مصرف چربی را علی الخصوص برای سالمندان که فعالیت بدنی زیادی ندارند مضر می دانند. اما باید بگوییم که وظایف و فواید چربی خون تنها به این یک مورد ختم نمی شود.

بلکه چربی ها نقش اساسی در جذب بسیاری از مواد مورد نیاز بدن دارند. به عنوان مثال برخی از ویتامین ها و مواد معدنی قابل انحلال در چربی هستند و برای آنکه جذب بدن شوند باید در داخل چربی ها حل شوند. ویتامین های A، D، E و K و همچنین مس و کلسیم از جمله این مواد می باشند.

سلول های تشکیل شده از چربی تقریبا در تمام بافت های بدن وجود دارند. آنها به عنوان یک عایق جهت حفظ تعادل دمای بدن عمل می کنند. همچنین از ارگان های مختلف بدن در برابر ضربات یا آسیب های ناگهانی محافظت می کنند. چربی ها نقش اساسی در بسیاری از عملکردهای بدن از جمله هضم غذا، تولید هورمون ها و.. ایفا می کنند.

میزان چربی نرمال در سالمندان

میزان چربی نرمال در بدن سالمندان

همیشه تأکید شده است که چربی بیش از حد مصرف نکنیم. اما از سویی، بدن ما به مقداری چربی نیاز دارد. هر دو موضوع کاملا صحیح هستند و نباید نادیده گرفته شوند. بنابراین یک مسئله مهم مطرح می شود و آن میزان چربی خون نرمال در بدن است. تری گلیسرید و کلسترول، دو نوع مختلف چربی در بدن هستند. کلسترول، خود به دو نوع LDL و HDL تقسیم می شود.

 در این میان، نوع HDL برای بدن مفید بوده و از بروز بیماری های قلبی و عروقی پیشگیری می کند و از آن به عنوان کلسترول خوب نیز یاد می کنند. اما تری گلیسرید و کلسترول LDL تمایل زیادی به رسوب در رگ ها دارند و می توانند منجر به بروز بیماری های عروقی شوند. از این رو از آنها به عنوان چربی های مضر یاد می شود.

رسوب چربی در رگ های بدن

پرستار سالمند در منزل وظیفه دارد با توجه به شرایط سالمند، میزان مصرف چربی ها را کنترل نماید.

میزان این چربی ها در خون به راحتی از طریق آزمایش خون قابل اندازه گیری است. متخصصان، بیشترین و کمترین میزان قابل قبول برای این چربی ها را به صورت محدوده ای از اعداد بیان می کنند. این محدوده ها برای سنین مختلف متفاوت بوده و برای سالمندان به صورت زیر تعریف شده اند:

کلسترول خوب: حداقل ۴۰ میلی گرم در دسی لیتر (هر چه بیشتر باشد بهتر است.)

کلسترول بد: حداکثر ۱۰۰ میلی گرم در دسی لیتر (هر چه از این میزان کمتر باشد بهتر است.) محدوده ۱۳۰ تا ۱۵۹ زنگ خطر است و چنانچه بالای ۱۶۰ باشد باید سالمند تحت درمان قرار گیرد.

تری گلیسرید: حداکثر ۱۴۹ میلی گرم در دسی لیتر (هرچه کمتر باشد بهتر است.) مقادیر ۱۵۰ تا ۱۹۹ به عنوان زنگ هشدار تلقی می شود و اگر بالای ۲۰۰ میلی گرم در دسی لیتر باشد خطرناک است.

علائم کمبود چربی خون در سالمندان

چربی خون در سالمندان

کمبود چربی در بدن ممکن است در ابتدا هیچ گونه علامتی نداشته باشد. به همین دلیل نمی توان علائم قطعی برای آن معرفی کرد. اما از جمله نشانه هایی که ممکن است خبر از کمبود چربی در بدن بدهند عبارتند از:

  • مشکلات خلقی مانند عصبی و زودرنج بودن و یا نا امیدی
  • تغییر الگوی غذا خوردن
  • احساس گرسنگی شدید (این حالت حتی بعد از میل یک وعده غذا نیز در فرد ایجاد می شود.)
  • درد مفاصل
  • خستگی مفرط و عدم داشتن انرژی کافی
  • احساس سرما
  • خشکی و پوسته پوسته شدن پوست
  • گیجی
  • مشکلات ذهنی و عدم تمرکز حواس

چه کسانی دچار کمبود چربی خون می شوند؟

تغذیه در سالمندان

هر چند که تعداد سالمندانی که با بیماری چربی خون بالا دست و پنجه نرم می کنند بیشتر هستند، اما در این میان افرادی نیز وجود دارند که دچار کمبود چربی خون هستند. عوامل مختلفی از قبیل عوامل ژنتیکی، محیطی، تغذیه ای و برخی از بیماری ها و داروها می توانند در بروز این عارضه دخیل باشند. هر چند که هنوز علت دقیق و مشخصی برای مشکل کمبود چربی در بدن تعریف نشده است اما از جمله عوامل خطرزا و زمینه ساز بروز این مشکل می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • مصرف برخی از داروها مانند داروهای خانواده استاتین، داروهای ادرار آور و داروهای مسدود کننده بتا
  • رژیم های غذایی نادرست
  • سیگار کشیدن
  • برخی از بیماری ها مانند بیماری های کلیوی و کبدی شدید و یا دیابت کنترل نشده
  • ژنتیک و بیماری های ژنتیکی مانند تانژیر
  • افزایش سن
  • کم تحرکی
  • چاقی و اضافه وزن
  • سوء تغذیه در سالمندان
  • سندروم سوء جذب

کمبود چربی خون در سالمندان چه عوارضی به دنبال دارد؟

کمبود چربی خون در سالمندان چه عوارضی به دنبال دارد؟

همانطور که افزایش چربی در بدن می تواند موجب بروز بسیاری از بیماری ها باشد، کاهش بیش از حد چربی ها هم خبر خوشایندی نیست. کلسترول چه از نوع خوب و چه از نوع بدش در حد نرمال برای بدن لازم است. حتی کمبود تری گلیسرید نیز می تواند مشکل ساز باشد. این امر نشان دهنده نیاز بدن به یک تعادل همیشگی است. قبلا وظایف چربی در بدن و دلیل ضرورت وجود آن را بیان کردیم. حال با اتکا به این وظایف می توان به راحتی عوارض ناشی از کمبود انواع چربی ها در بدن را برشمرد. با وجود این مشکل، ویتامین ها و مواد معدنی محلول در چربی جذب بدن نمی شوند. حال آنکه کمبود هر یک از این ویتامین ها می تواند مشکلات متعددی از قبیل پوکی استخوان، ضعف ارگان های مختلف بدن و… را به دنبال داشته باشد.

 

روش تشخیص کمبود چربی در بدن

روش تشخیص کمبود چربی در بدن

بهترین و مطمئن ترین راه تشخیص میزان چربی، انجام آزمایش خون است. از آنجا که سالمندان جزو گروه های حساس هستند باید به صورت منظم چک آپ شده و میزان چربی خونشان کنترل شود. آزمایش خون میزان کلسترول کل، کلسترول HDL، کلسترول LDL و تری گلیسرید خون را به طور جداگانه مشخص می کند و شما می توانید با مشاهده آن و در نظر گرفتن محدوده نرمال این چربی ها به وجود یا عدم وجود اختلالات چربی در بدن سالمند پی ببرید.

درمان کمبود چربی در سالمندان

درمان کمبود چربی در سالمندان

اگر آزمایش خون سالمند حاکی از وجود مشکل کمبود چربی در بدن وی باشد باید جهت درمان او از یک پزشک متخصص کمک بگیرید. توجه داشته باشید که صرفا تبعیت از یک رژیم غذایی پرچرب نمی تواند این مشکل را حل کند. بلکه درمان خودسرانه می تواند مشکلات بیشتری را به بار آورد. پزشک در وهله اول علت این مشکل را شناسایی خواهد کرد. سپس میزان پیشرفت بیماری و عوارضی را که در بدن سالمند ایجاد کرده است شناسایی می کند. ممکن است بیماری های جسمی یا روحی مانند افسردگی یا پوکی استخوان عارض شده باشند که هر کدام باید به صورت جداگانه درمان شوند. در گام بعدی با تجویز داروها یا مکمل های لازم، ارائه توصیه های مهم در جهت تغییر رژیم غذایی و سبک زندگی و … مراحل درمان را آغاز خواهد کرد.



سرخک در کودکان + عوارض، علائم و درمان سرخک

بیماری سرخک در کودکان

سرخک نوعی عفونت دستگاه تنفسی مختص انسان هاست که غالبا در دوران نوزادی و کودکی بروز پیدا می کند. این بیماری خطرناک در گذشته بسیار شایع بوده است. سالانه هزاران انسان را مبتلا کرده و حتی موجب مرگ و میر تعداد زیادی نوزاد و کودک می شد. خوشبختانه امروزه واکسیناسیون عمومی، جهت مبارزه با شیوع بیماری سرخک در کودکان در تمام کشورهای جهان صورت می گیرد.
با این وجود، هنوز هم که هنوز است ویروس آن به طور کلی از بین نرفته و سالانه افراد زیادی را درگیر و جانشان را به خطر می اندازد. طبق آخرین آمار، هر سال بیش از صد هزار کودک جان خود را در اثر ابتلا به این بیماری از دست می دهند. در ادامه شما را با علائم، عوارض و روش های پیشگیری این بیماری مهلک آشنا خواهیم کرد.

سرخک چیست و چگونه قربانیان را به دام می اندازد؟

سرخک در کودکان

سرخک همانند بیماری آبله مرغان که در اثر ورود یک ویروس به بدن پدید می آید. در برخی از افراد بسیار کشنده است و در برخی دیگر با علائم خفیف تری ظاهر می شود. اما مشکل بزرگ این است که به شدت مسری می باشد و اگر کنترل نشود می تواند به یک بیماری همه گیر تبدیل شده و معضلی بزرگ را در جامعه ایجاد کند.
این بیماری، اغلب قربانیان خود را از میان کودکان و نوزادان و همچنین افرادی که دارای سیستم ایمنی ضعیفی هستند انتخاب می کند. عامل مولد آن، ویروسی از خانواده پارامیکسو و از گونه موربیلی ویروس می باشد. ویروس مذکور تنها از طریق انسان به انسان منتقل می شود و دستگاه تنفسی فرد را هدف قرار می دهد. انتقال بیماری سرخک در کودکان از دو طریق امکان پذیر است:

تنفس هوای آلوده به ویروس: ویروس این بیماری در گلو و بینی کودک بیمار به سرعت تکثیر می شود. بنابراین زمانی که کودک عطسه یا سرفه می کند و یا حتی حرف می زند، ویروس های زنده زیادی را در هوای اطراف خود پخش خواهد کرد. این ویروس ها تا ۳۴ ساعت در هوا به صورت فعال باقی می مانند. چنانچه کودکان و نوزادان واکسینه نشده یا بزرگسالانی با سیستم ایمنی ضعیف در این فضا قرار گیرند ویروس ها از طریق تنفس وارد بدن ایشان شده و به سرعت آنان را بیمار خواهند کرد. 

ترشحات بدن بیمار: هر گونه ترشحات یا مخاط دهان، بینی یا چشم بیمار، آلوده به ویروس است. چنانچه این ترشحات به صورت مستقیم یا از طریق لمس سطوح آلوده به بدن افراد دیگر منتقل شوند می توانند او را آلوده کرده و مبتلا سازند. اعضای خانواده بیمار و پرستار کودک یا پرستار سالمند باید اطمینان داشته باشند که قبلا واکسن دریافت نموده اند. البته علاوه بر آن، باید اقدامات لازم جهت پیشگیری از ابتلا به بیماری را نیز انجام دهند.

علائم سرخک در کودکان

علائم سرخک در کودکان

این ویروس از همان لحظه که وارد بدن فرد می شود می تواند شروع به فعالیت و تکثیر کند. اما ممکن است تا دو هفته هیچ گونه علامتی از بیماری در وی وجود نداشته باشد. این مرحله از بیماری را که معمولا ده تا چهارده روز طول می کشد دوره عفونت و نهفتگی می نامند. چون با وجود اینکه فرد بیمار است اما هیچ نشانه یا عارضه ای در وی پدید نیامده است.
به عبارتی می توان گفت، بیماری سرخک در کودکان از چند مرحله یا دوره مختلف تشکیل شده است که به طور کلی ۲۱ روز تا یک ماه به طول می انجامد. پس از گذشت دوره نهفتگی، علائم بیماری ظاهر می شوند و به سرعت می توانند شدت یابند. در واقع مرحله دوم یعنی مرحله علائم آغاز می شود. مهمترین نشانه هایی که در این دوره سه یا چهار روزه به وجود می آیند عبارتند از:

• تب
• گلودرد
• آبریزش بینی
• سرفه خشک
• ورم ملتحمه یا چشم های ملتهب

سومین و خطرناک ترین مرحله از بیماری سرخک در کودکان، دوره حاد یا بثورات جلدی نامیده می شود. در این مرحله تب، شدیدتر شده و علائمی در پوست کودک ظاهر می شود. این علائم به شرح زیر می باشند:
• لکه های کوچکی با زمینه قرمز و مراکز سفید یا متمایل به آبی که در قسمت های مختلف مانند دهان و گلو و گونه ها ظاهر می شوند.
• بثورات پوستی که به شکل جوش یا لک های قرمز رنگ کوچک و بزرگ بر روی قسمت های مختلف بدن پدید می آیند و رفته و رفته بیشتر و بیشتر می شوند.
کم کم بثورات پوستی از بین می روند و ابتدا لکه ها از صورت و سپس از سایر نواحی ناپدید می شوند. این مرحله از بیماری سرخک در کودکان حدود پنج یا شش روز طول می کشد.

دوره انتقال سرخک

دوره انتقال سرخک

همانطور که خواندید، بیماری سرخک در کودکان مراحل مختلفی دارد. اما آیا فرد آلوده در تمام این دوره ها می تواند بیماری را به دیگران منتقل کند؟ پاسخ خیر است. در واقع دوره انتقال این بیماری تنها هشت روز است. این دوره هشت روزه از چهار روز پیش از ظهور بثورات پوستی (یا همان اولین روزی که علائم اولیه مانند تب و.. ظاهر می شوند) آغاز شده و تا چهار روز پس از مشاهده اولین علائم پوستی به طول می انجامد

آیا بزرگسالان هم سرخک می گیرند؟

سرخک در بزرگسالان

بله، بزرگسالان هم ممکن است به این بیماری مبتلا شوند. در این صورت همان علائمی که برای بیماری سرخک در کودکان ذکر کردیم در بزرگسالان نیز ظاهر خواهند شد. اما ممکن است علائم شدیدتر باشند. بزرگسالانی که در کودکی واکسن دریافت نکرده اند، سالمندان، بانوان باردار، افراد مبتلا به بیماری های مزمن مانند سرطان یا ایدز که سیستم ایمنی ضعیفی دارند از جمله افرادی هستند که در معرض ابتلا به این بیماری قرار دارند. همچنین افرادی که جهت ادامه تحصیل یا مأموریت های شغلی مدام در حال رفت و آمد به کشورهای خارجی می باشند نیز ممکن است بیمار شوند.

عوارض و خطرات سرخک

عوارض و خطرات سرخک

علاوه بر نشانه های عمومی که برای بیماری سرخک در کودکان ذکر شد، این بیماری به عنوان نوعی از بیماری های عفونی ممکن است عوارضی را هم در پی داشته باشد. برخی از این عوارض عبارتند از: 

عفونت گوش: این بیماری در برخی از موارد می تواند منجر به ایجاد عفونت باکتریایی گوش شود.

عوارض ریوی: ویروس مولد بیماری سرخک در کودکان ممکن است سبب بروز عفونت در ریه شده و مشکلات ریوی مانند پنومونی یا ذات الریه را پدید آورد. این عارضه بسیار خطرناک است و می تواند کشنده باشد.

عفونت و ورم حنجره: اگر سرخک موجب آسیب رسیدن به لوله های برونشی شود می تواند موجب ایجاد عفونت، تورم و یا التهاب در حنجره گردد. لارنژیت، برونشیت، حناق، خروسک یا سیاه سرفه از عوارضی هستند که در این حالت پدید می آیند.

عوارض چشمی: یکی از عوارضی که کودکان مبتلا به سرخک با علائم شدید را تهدید می کند کوری است.

عوارض گوارشی: اختلالات گوارشی از جمله اسهال و استفراغ از دیگر عوارض غیر اختصاصی این بیماری هستند که اغلب در نوزادان شیرخوار دیده می شوند.

آنسفالیت: از هر هزار نفر کودک مبتلا، یک نفر به عارضه آنسفالیت یا التهاب حاد مغزی دچار می شود. این عارضه ممکن است بلافاصله پس از پایان بیماری پیش آید و یا چند ماه بعد از آن.

پیشگیری از بیماری سرخک

پیشگیری از سرخک با واکسن

بهترین و مطمئن ترین راه پیشگیری از سرخک در کودکان، واکسیناسیون است. در کشور ما واکسیناسیون عمومی جهت پیشگیری از این بیماری همراه با واکسن آبله مرغان و سرخجه انجام می شود. دوز اول این واکسن در یک سالگی و دوز دوم آن در چهار تا شش سالگی تزریق می گردد. افرادی که واکسن دریافت کرده اند و یا یک بار در طول عمر این بیماری را گرفته اند دیگر مبتلا نخواهند شد. اما اگر یکی از اعضای خانواده به این بیماری دچار شد باید تا زمان بهبودی کامل وی، افرادی که واکسن دریافت نکرده اند و یا سالمندان بیماری که سیستم ایمنی ضعیفی دارند از او دوری کنند.
اگر کودک شما که واکسن دریافت نکرده، در معرض ویروس قرار گرفته است امکان تزریق واکسن تا سه روز وجود دارد. بنابراین سریعا به پزشک مراجعه کنید.

وضعیت سرخک در ایران

وضعیت سرخک در ایران

واکسیناسیون عمومی یک گام بزرگ در ریشه کن کردن سرخک می باشد. این امر در کشور ما ایران با موفقیت بالایی انجام شده است. به طوری که در سال ۱۳۹۸ موفق به دریافت گواهینامه حذف سرخک در کودکان از سازمان بهداشت جهانی شده ایم. اما متأسفانه هنوز هم کودکانی به دلایل مختلف مانند شرایط خانوادگی و اجتماعی و همچنین تبلیغات نادرستی که علیه واکسیناسیون انجام می شود از دریافت این واکسن ها محروم می شوند. یا برخی از هموطنان بدون آنکه اطمینان صد درصدی از تزریق واکسن به خود یا فرزندانشان داشته باشند اقدام به سفرهای خارجی می کنند. چنین مسائلی می تواند موجب شیوع دوباره این بیماری خطرناک در کشور شوند.

آیا سرخک درمان دارد؟

درمان سرخک

از آنجا که سرخک یکی از  بیماری های ویروسی به شمار می رود هیچگونه درمانی برای آن وجود ندارد و حتما باید دوره آن طی شود. در طول این دوره کافی است به توصیه های پزشک عمل کنید. می توانید با مشورت پزشک، از داروهای تب بر مانند استامینوفن، ایبوپروفن و یا ناپروکسن استفاده کنید. آنتی بیوتیک ها اثری در درمان سرخک ندارند. اما اگر عوارض جانبی مانند عفونت ریه یا گوش اتفاق افتد جهت درمان آنها تجویز می شود.

پرستاری از کودک مبتلا به سرخک

پرستاری از کودک مبتلا به سرخک

مراقبت و پرستاری از کودک مبتلا به بیماری سرخک امری مؤثر در بهبود هر چه سریعتر وی می باشد. علاوه بر داروهای تجویزی پزشک، مصرف مایعات و همچنین خوراکی های سرشار از ویتامین A می توانند در کاهش علائم بیماری سرخک در کودکان نقش بسزایی داشته باشند. احتمالا کودک شما در برابر نور حساسیت نشان می دهد. بهتر است نور اتاق او را کم کنید تا اذیت نشود. استفاده از خدمات پرستاری در منزل می تواند علاوه بر کاهش استرس شما به بهبودی هر چه سریع تر فرزندتان نیز کمک کند.



علائم کرونا لامبدا + عوارض کرونا لامبدا

کرونا لامبدا

کرونا لامبدا چیست؟

هر روز شاهد گسترش سریع ویروس کرونا و انواع جهش یافته آن هستیم. در حال حاضر خطرناک ترین نوع این ویروس که نسبت به انواع دیگر جهش یافته آلفا و دلتا شناخته شده است، کرونا لامبدا است. این نوع جدید قابلیت انتقال بیشتری نسبت به انواع دیگر داشته و نیز آمار مرگ و میر را به سرعت بالا برده است. در حال حاضر حداقل 40 کشور جهان با این ویروس دست و پنجه نرم کرده اند. در این مقاله به بررسی تاریخچه این ویروس ، راه های انتقال و پیشگیری آن می پردازیم:

ویروس کرونا لامبدا از کدام کشور آغاز گردید؟

مبدا کرونا لامبدا پرو در آمریکا جنوبی

اولین نوع ویروس کرونا از کشور چین شروع و به سرعت به بقیه کشورها نیز رسید. بعد از آن نوع جهش یافته کرونا در کشور انگلیس کشف شد که به ویروس کرونای آلفا شهرت یافت و در نهایت نوع جهش یافته دیگر کرونای آلفا در کشور هندوستان تبدیل به ویروس کرونای دلتا گردید. زادگاه ویروس کرونا لامبدا کشور پرو در آمریکای جنوبی است که نسبت به انواع دیگر به سرعت شیوع پیدا کرده و افراد بیشتری را در مدت زمان کوتاه درگیر می کند. دسامبر سال 2020 تاریخ شناسایی و تشخیص این نوع از کرونا است که عامل ابتلای بیش از 80 درصد مبتلایان در آمریکای جنوبی از جمله شهر نیویورک  به شمار می رود. هرچند هنوز این ویروس به کشورهای دیگر از جمله ایران وارد نشده است، ولی احتمال شیوع آن مانند سایر گونه های این ویروس دور از ذهن نیست.

ویژگی های ویروس کرونا لامبدا کدام است؟

ویژگی های ویروس مبدا کرونا لامبدا

این ویروس ویژگی های زیر را دارد:

  • به سرعت و از راه های مختلف انتقال پیدا می کند.
  • در برابر آنتی بادی ها و نیز واکسن های تزریقی مقاومت نشان می دهد.
  • احتمال عفونت بدن در این بیماری بسیار بالاتر از انواع قدیمی تر آن است.
  • میزان ابتلا در افرادی که بیماری پیش زمینه ای دارند، بیشتر است.
  • در این نوع ویروس، احتمال درگیری افراد با سنین کمتر و جوانان بیشتر از افراد دیگر است.
  • میزان مرگ و میر در اثر ابتلا به این ویروس بالاتر رفته و کشنده تر است.

علائم ویروس کرونا لامبدا چیست؟

علائم ویروس کرونا لامبدا

این ویروس نوع جهش یافته ویروس کرونا است، بنابراین هر علامتی که نشان دهنده این ویروس به شمار می رود، قابل تعمیم به نوع لامبدا نیز می باشد این علایم عبارتند از:

درجه حرارت بالای بدن

تب یکی از اولین علایم وجود عفونت در بدن است. برای افرادی که به کرونا مبتلا می شوند، یکی از اولین نشانه ها، درجه حرارت بالای بدن است. می توانید با استفاده از تب سنج و یا در صورت نبود این وسیله با لمس قفسه سینه یا پشت کمر متوجه وجود تب و درجه بالای بدن شوید.

سرفه های مداوم

سرفه ها اگر به صورت متناوب و بیش از یک ساعت پشت سر هم تکرار شود، می تواند در کنار سایر علایم، نشان دهنده ابتلای فرد به ویروس کرونا لامبدا باشد.

از دست دادن حس چشایی و بویایی

یکی دیگر از علایم بارز این بیماری، از دست رفتن حس چشایی یا بویایی و یا هر دو در فرد است. به طوری که نه بویی را احساس می کنید و نه متوجه مزه غذاها می شوید.

این علایم از جمله نشانه هایی هستند که در افراد مبتلا به انواع ویروس کرونا دیده می شوند. ممکن است یکی یا هر سه این علایم را در کنار هم تجربه کنید. پس لازم نیست منتظر شوید تا همه علایم با هم ظهور پیدا کنند، با دیدن هر یکی از این علایم بهتر است سریعاً به پزشک مراجعه نمایید.  تشخیص سریع و به موقع ابتلا به این ویروس می تواند از پیشروی علایم و درگیری بیشتر فرد جلوگیری نماید.

آیا افرادی که واکسن زده اند، به ویروس کرونا لامبدا مبتلا می شوند؟

واکسن بدن را در برابر کرونا لامبدا مقاوم نمی کند

در حال حاضر یکی از بهترین راه های پیشگیری از شیوع ویروس کرونا، واکسیناسیون همه افراد جامعه است. ممکن است این سؤال پیش آید که با وجود دریافت یک یا دو دوز واکسن های موجود، امکان ابتلای فرد به ویروس کرونا لامبدا وجود دارد یا خیر؟ در پاسخ باید گفت به علت عفونی تر بودن بیشتر این نوع نسبت به انواع دیگر ویروس کرونا، احتمال درگیری فرد وجود دارد. ممکن است در اثر تزریق این واکسن ها، بدن فرد آمادگی لازم را برای مقابله با این ویروس داشته باشد و کمتر غافلگیر شود. آنتی بادی هایی که در بدن افراد نیز تولید می شوند، آماده مقابله با پیشروی بیماری هستند. بنابراین نتیجه می گیریم که احتمال ابتلا به این بیماری با توجه به واکسیناسیون و دریافت دوزهای دارویی وجود دارد، ولی عوارض کمتری متوجه فرد می شود. پس بهتر است تمامی روش های پیشگیری را رعایت نمایید.

روش های پیشگیری از ابتلا به ویروس کرونا لامبدا چیست؟

شستشوی مداوم دست ها راهی برای مقابله با کرونا لامبدا

کنترل و جلوگیری از شیوع بیماری کرونا لامبدا نیز مانند سایر انواع آن البته با شدت بیشتر است. این روش های پیشگیری عبارتند از:

شستشوی دست ها

اولین روش سرایت ویروس کرونا لامبدا، تماس دست با اجسام و اشیا و افراد آلوده به این بیماری است. بنابراین ابتدایی ترین پیشگیری نیز جلوگیری از آلوده شدن دست ها است. لازم است مرتب دست ها را به مدت 20 ثانیه شستشو داده و در صورت عدم دسترسی به آب و صابون یا مایع دستشویی، از الکل و مایع ضدعفونی کننده استفاده کنید.

 عدم حضور در اماکن شلوغ و پر برخورد

یکی دیگر از سریع ترین راه های ابتلا، تنفس هوای آلوده به ویروس است. تجمع افراد در مکان های شلوغ و بدون تهویه مناسب، یکی از  سریع ترین راه های انتقال بیماری است. جتی اگر افراد واکسینه هم شده باشند، احتمال انتقال و ناقل بودن آن ها بسیار بالا است. بنابراین تا حد امکان نباید در مکان های شلوغ حضور داشته باشید.

استفاده از ماسک استاندارد

یکی از بهترین راه های پیشگیری از ابتلا به بیماری از طریق تنفس، استفاده از ماسک است. ماسک احتمال انتقال ویروس از طریق هوا را به شدت کاهش می دهد. حتی اگر فرد واکسینه شده و احتمال ابتلا نیز در حد پایین باشد، می تواند خود ناقل این ویروس باشد. بنابراین استفاده از ماسک هم برای افراد در معرض خطر و هم افرادی که احتمال بیماری در آن ها کمتر است، شیوع این ویروس را به شدت کاهش می دهد.

واکسینه شدن همه افراد

یکی از راه های ایمن برای جلوگیری از شیوع بیماری، واکسیناسیون همه افراد جامعه است. واکسیناسیون می تواند احتمال انتقال و شیوع بیماری را کاهش دهد. بهترین واکسن، در دسترس ترین آن ها است. بنابراین هر نوع واکسن و ساخت هر کشوری که در دسترس بود، می تواند بهترین گزینه به حساب آید. پس بهتر است زمان را برای دریافت واکسن مشخص از دست ندهید. 

کلام آخر

ضد عفونی کردن دست ها برای مقابله با کرونا لامبدا

هر روز شاهد شناسایی و گسترش انواع مختلف و گونه های جهش یافته ویروس کرونا هستیم که آخرین نوع آن ویروس کرونا لامبدا است. این ویروس به سرعت انتشار می یابد و باعث می شود فرد عوارض اصلی بیماری کرونا را با شدت بیشتری تجربه کند. تنها راه جلوگیری از گسترش بی وقفه این ویروس، پیشگیری های فردی است. استفاده از ماسک، شستن دست ها و استفاده از ضد عفونی کننده یا الکل های طبی، عدم حضور در مکان های سرپوشیده، شلوغ و بدون تهویه مناسب و در نهایت واکسیناسیون می تواند از شیوع این نوع ویروس خطرناک و کشنده کرونا جلوگیری نماید. پس حتی اگر واکسن زده اید، لازم است پروتکل های بهداشتی را با دقت و وسواس بیشتری رعایت نمایید.



علائم کبد چرب + درمان کبد چرب و روش های پیشگیری از ابتلا

علائم کبد چرب

کبد و نقش آن در بدن

کبد دومین عضو بزرگ در بدن و یکی از مهم ترین عضوها با عملکرد حیاتی است. کبد خود را توسط سلول هایی ترمیم و پاکسازی می کند اما چربی زیاد در آن می تواند باعث التهاب، زخم و در نهایت سبب آسیب شود. مهم ترین وظیفه کبد پردازش مواد مغذی موجود در غذا و نوشیدنی ها است. 

از جمله وظایف های دیگر کبد عبارت اند از :

• تولید صفرا « کمک به هضم غذا »
• ایجاد پروتئین
• ذخیره آهن
• کمک به تصفیه و حذف باکتری ها، سموم و مواد مضر از خون
• تبدیل مواد مغذی به انرژی
• تولید موادی جهت کمک به لخته شدن خون
• ایجاد عوامل ایمنی

کبد چرب

علائم کبد چرب

بیماری کبد چرب یا استئاتوز بیماری شایعی است که به دلیل تجمع بیش از حد چربی در کبد ایجاد می شود. داشتن مقدار کمی چربی در کبد طبیعی است، اما مقدار زیاد آن می تواند برای سلامتی مشکلاتی ایجاد کند، وقتی چربی به 5 تا 10 درصد وزن کبد برسد ، مشکل ساز می شود. افراد مبتلا به این بیماری اغلب شرایطی به نام مقاومت به انسولین دارند یعنی بدن انسولین تولید می کند اما نمی تواند از آن به خوبی استفاده کند.

گلوکز در خون تجمع می یابد و کبد آن را به چربی تبدیل می کند. چربی با تجمع در سلول های کبدی عملکرد این عضو حیاطی بدن را مختل می کند. این بیماری در اکثر مردم علامت هشدار دهنده ای ندارد، مشکلات جدی برای آنها ایجاد نمی کند و مانع عملکرد طبیعی نمی شود. اما 7 تا 30 درصد از افراد مبتلا به کبد چرب، با گذشت زمان بدتر می شوند و در برخی موارد ممکن است منجر به آسیب کبدی شود. 

انواع کبد چرب

پیشرفت بیماری کبد چرب به صورت مرحله ای است:

- کبد چرب ساده

کبد چرب ساده

با تجمع چربی اضافی در کبد به وجود میاید و کبد بزرگ می شود. ممکن است علامتی ایجاد نکند ، اما با درد یا ناراحتی در سمت راست بالای شکم همراه باشد.

- کبد استئاتو هپاتیت

استئاتو هپاتیت

در این مرحله علاوه بر چربی اضافی ، در کبد التهاب نیز وجود دارد. تورم و التهاب در کبد می تواند باعث تب ، تهوع ، استفراغ ، درد شکم و زردی « زرد شدن پوست و چشم ها » شود.

- کبد فیبروز

کبد چرب فیبروز

 التهابی که در مرحله قبل در کبد به وجود میاید باعث ایجاد زخم می شود و با تجمع مایع زیاد در شکم ، فشار خون بالا در کبد ، خونریزی و برخی علائم مرحله قبل همراه است.

- کبد سیروز

کبد سیروز

در این مرحله زخم کبد گسترش میابد و خونریزی بیشتر می شود. در سیروز بزرگ شدن طحال و نارسایی کبد دیده می شود. این مرحله می تواند کشنده و برگشت ناپذیر باشد.

– کبد چرب الکلی

تجمع چربی در کبد در این نوع به علت نوشیدن زیاد مشروبات است و زمانی رخ می دهد که کبد با مصرف زیاد الکل صدمه دیده و قادر به شکستن چربی‌ها نیست. حدود 5 درصد از مردم در ایالات متحده به این شکل از بیماری کبدی مبتلا هستند .بیماری کبد چرب مرتبط با الکل « ALD» قابل پیشگیری است. معمولاً وقتی الکل مصرف نکنید بهتر می شود اما اگر به نوشیدن ادامه دهیدALD می تواند مشکلات جدی ایجاد کند.

علائم کبد چرب

در ALD و NAFLD معمولاً علامتی وجود ندارد اما برخی از افراد ممکن است احساس ناراحتی ، خستگی یا درد در ناحیه کبد را داشته باشند. در NASH یا سیروز ممکن است علائم زیر را داشته باشید:
• تورم شکم و پا
• زردی چشم و پوست
• بزرگ شدن رگ های خونی زیر پوست
• از دست دادن اشتها و در پی آن کاهش وزن
• خون دماغ شدن
• خارش پوست
• بزرگ شدن سینه در مردان

روش های پیشگیری از کبد چرب

های پیشگیری از بیماری کبد چرب

 ترک مصرف الکل: اگر زیاد مشروب می نوشید، با پزشک مشورت کنید؛ پزشک می تواند به شما کمک کند تا مصرف خود را کنترل و سلامتی خود را حفظ کنید. با کاهش و قطع مصرف الکل احتمال ابتلا به این بیماری کمتر می شود.

مصرف مشروبات الکلی

انجام ورزش: سعی کنید در بیشتر روزهای هفته حداقل 30 دقیقه در روز فعالیت داشته باشید. اگر در تلاش برای کاهش وزن هستید ، ورزش و تحرک گزینه بهتری است. ورزش پیوسته می تواند میزان کلسترول و تری گلیسرید را متعادل کند شما می توانید با ورزش های سبک شروع کنید و در ادامه آن را زیاد کنید.

کردن برای فرار از بیماری کبد چرب

کنترل بیماری ها: از خود در برابر هپاتیت C محافظت کنید این عفونت کبدی ویروسی می تواند در صورت مصرف الکل، مشکوک به سیروز کبدی شود. قند خونتان را بررسی کنید و دیابت خود را مدیریت کنید.

کنترل بیماری دیابت برای فرار از بیماری کبد چرب

کنترل مصرف داروها: داروهای بدون نسخه را فقط طبق دستور مشخص شده مصرف کنید. قبل از استفاده از داروهای گیاهی با پزشک مشورت کنید و فقط به دلیل طبیعی بودن یک محصول از آن استفاده نکنید. گیاهی بودن دارو به این معنا نیست که بی خطر است. هنگامی که نزد پزشک میروید اگر مشروب مصرف می کنید به پزشک بگویید زیرا ترکیب الکل با بعضی دارو ها مانند استامینوفن می تواند به کبد آسیب برساند.  

کنترل مصرف داروهای متناقض با بیماری کبد چرب

رژیم غذایی سالم: از مواد غذایی سالم استفاده کنید و از غذاهای فست فودی « مخصوصا دارای سوسیس و کالباس» دوری کنید. غذا های چرب و سرخ کردنی مصرف نکنید. رژیم غذایی گیاهی با مقدار زیادی میوه ، سبزیجات ، غلات و چربی های سالم انتخاب کنید.

داشتن رژیم غذایی سالم برای فرار از بیماری کبد چرب

مصرف ویتامین: ویتامین ها و مواد معدنی مورد نیاز خود را دریافت کنید. در رژیم غذایی خود حتماً ویتامین هایD ، E، پتاسیم و  B12را مصرف کنید. این ویتامین ها را می توان در محصولات لبنی، ماهی، جوانه گندم، سبزیجات، میوه ها و… مشاهده کرد. 

مصرف ویتامین برای کنترل بیماری کبد چرب

داشتن وزن متعادل: با کاهش حتی 5 درصد از وزن بدن می توان چربی کبد را کاهش داد. توجه داشته باشید که وزن خود را آهسته کاهش دهید. برای کاهش وزن و متعادل نگه داشتن آن می توانید از ورزش های هوازی و رژیم غذایی متعادل « اغلب رژیم مدیترانه ای حاوی سبزیجات ، میوه ها و چربی های خوب توصیه می شود» استفاده کنید.

داشتن وزن متعادل برای جلوگیری از بیماری کبد چرب

چه کسانی به کبد چرب مبتلا می شوند؟

• افراد چاق
• افراد که سوء تغذیه دارند
• افرادی که سابقه خانوادگی دارند
• افراد مسن
• افراد دارای فشار خون بالا، دیابت یا کلسترول بالا
• افراد مبتلا به هپاتیت مزمن ویروسی مخصوصاً هپاتیت C
• بانوان یائسه

روش تشخیص بیماری کبد چرب

خون برای تشخیص بیماری کبد چرب

اگر علائم کبد چرب را دارید حتماً به پزشک مراجعه کنید زیرا جلوگیری از آن در مراحل ابتدایی بسیار مهم است. پزشک با بررسی موارد زیر می تواند آن را تشخیص دهد و میزان پیشرفت را مشخص کند:

1. معاینه بدنی: پزشک ممکن است با معاینه شکم اگر کبد بزرگ شده باشد بتواند آن را تشخیص دهد، اما ممکن است کبد بدون بزرگ شدن ملتهب شود.

2. آزمایش خون: در این آزمایش افزایش آنزیم های کبدی نشانه التهاب کبد است.

3. مطالعات تصویربرداری: پزشک با بررسی آزمایش هایی مانند سونوگرافی، سی تی اسکن و MRI می تواند وجود زخم را تشخیص دهد.

4. بیوپسی کبد: این روش بهترین راه برای تعیین شدت بیماری کبد محسوب می شود. در طی بیوپسی کبد یک تکه بافت برای معاینه برداشته می شود. این آزمایش می تواند به تعیین مرحله بیماری کبد چرب کمک کند.

درمان کبد چرب با غذا

مصرف خوراکی های مفید برای درمان بیماری کبد چرب

در حال حاضر هیچ دارویی در بازار وجود ندارد که توسط سازمان غذا و دارو برای بیماری کبد چرب تأیید شده باشد. پزشکان برای کمک به این بیماران در کنترل عوامل موثر بر این بیماری تمرکز می کنند. آنها همچنین تاکید به ایجاد تغییراتی در شیوه زندگی می کنند و مصرف مواد زیر را با علت آن توصیه می کنند:

- قهوه

تاثیر قهوه بر کبد چرب

کاهش دهنده ی آنزیم های غیرطبیعی کبد

- سبزیجات

تاثیر سبزیجات بر کبد چرب

 جلوگیری از تجمع چربی

- پروتئین سویا

تاثیر سویا بر کبد چرب

 جلوگیری از تجمع چربی

- گردو

گردو بر کبد چرب

بهبود کبد

- غلات

تاثیر غلات بر کبد چرب

کربوهیدارت مورد نیار برای تامین انرژی 

- ماهی

تاثیر ماهی در کبد چرب

کاهش التهاب و سطح چربی

- تخمه آفتابگردان

تاثیر تخمه آفتاب گردان بر کبد چرب

دارای آنتی اکسیدان ها

- روغن زیتون

تاثیر روغن زیتون بر کبد چرب

کنترل وزن

- سیر

سیر بر کبد چرب

کمک به کاهش وزن بدن

- 12. چای سبز

تاثیر چای سبز بر کبد چرب

کمک به جذب کمتر چربی

- آووکادو

تاثیر آواکادو بر کبد چرب

کمک به محافظت از کبد

- لبنیات

تاثیر لبنیات بر کبد چرب

محافظت در برابر آسیب

 

تحقیقات نشان داده افراد مبتلا به کبد چرب با رعایت موارد بالا تا حدودی توانسته اند از پیشرفت آن جلوگیری و حتی برخی آسیب های کبدی را برطرف کنند. متاسفانه در صورت پیشرفت بیماری و بروز عوارض ناشی از NASH ، مانند سیروز یا نارسایی کبد ، ممکن است نیاز به جراحی یا پیوند کبد باشد که متخصصین کبد و جراحان پیوند، آن را انجام می دهند.

عوارض بیماری کبد چرب

عوارض بیماری کبد چرب

عارضه اصلی NAFLD و NASH سیروز است که زخم در کبد است. وقتی کبد شما سعی می کند التهاب ناشی از این شرایط را متوقف کند ، مناطقی از زخم «فیبروز» ایجاد می کند. با گسترش التهاب ، زخم ها نیز گسترش می یابند و در نهایت، کبد نمی تواند کار خود را انجام دهد و زخم بیشتر بافت کبد را اشغال می کند که ممکن است منجر به موارد زیر شود:

  •  جمع شدن مایعات در شکم
  • متورم شدن رگ ها در مری که ممکن است پاره شوند و خونریزی کنند.
  • گیجی و خواب آلودگی
  • سرطان کبد     
  • نارسایی کبد

آیا بیماری کبد چرب قابل برگشت است؟

کبد اندامی است که بدون آن نمی توان زندگی کرد همچنین توانایی شگفت انگیزی برای ترمیم خود دارد. در صورت اجتناب از الکل یا کاهش وزن، ممکن است چربی و التهاب کبد کاهش پیدا کند و آسیب های اولیه کبد معکوس شوند.

کبد چرب چیست؟

کبد چرب وضعیتی است که در آن چربی در کبد تجمع می یابد و باعث افزایش اندازه و وزن آن می شود. چاقی، قند خون بالا، فشار خون بالا، کلسترول بالا و مصرف بیش از حد الکل همگی از عوامل خطر این بیماری هستند.

علائم و نشانه های کبد چرب چیست؟

کبد چرب معمولا هیچ علامتی ایجاد نمی کند. برخی از افراد مبتلا به کبد چرب ممکن است دچار خستگی، درد شکم یا افزایش خفیف آنزیم های کبدی در آزمایش خون شوند.

کبد چرب چگونه تشخیص داده می شود؟

کبد چرب معمولاً با استفاده از آزمایش خون، مطالعات تصویربرداری مانند سونوگرافی یا MRI یا بیوپسی کبد تشخیص داده می شود.

علل کبد چرب چیست؟

چاقی، قند خون بالا، فشار خون بالا، کلسترول بالا و مصرف بیش از حد الکل از عوامل خطر کبد چرب هستند. کم تحرکی، رژیم غذایی پرچرب و برخی داروها نیز از عوامل خطر هستند.

درمان کبد چرب چیست؟

درمان کبد چرب معمولاً مستلزم تغییراتی در سبک زندگی مانند کاهش وزن، ورزش و رژیم غذایی سالم است. ممکن است در برخی موارد دارو برای کمک به مدیریت این بیماری تجویز شود.

آیا درمانی برای کبد چرب وجود دارد؟

دارو در برخی موارد می تواند در درمان کبد چرب مفید باشد، اما توجه به این نکته ضروری است که داروها فقط باید همراه با تغییر سبک زندگی استفاده شوند و نه تنها به عنوان درمان.

آیا کبد چرب می تواند مشکلات جدی برای سلامتی ایجاد کند؟

بله، اگر کبد چرب تشدید شود، می تواند منجر به بیماری های جدی مانند فیبروز، سیروز و سرطان کبد شود. در نتیجه در صورت داشتن علائم کبد چرب باید در اسرع وقت به پزشک متخصص مراجعه کرده و درمان مناسب را آغاز کنید.

آیا می توان از کبد چرب جلوگیری کرد؟

 بله، می توانید با ایجاد تغییراتی در سبک زندگی مانند تغییر رژیم غذایی، افزایش فعالیت بدنی و کاهش مصرف الکل، خطر ابتلا به کبد چرب را کاهش دهید. برای کاهش خطر ابتلا به کبد چرب و بیماری های جدی مرتبط با آن، ایجاد عادات سالم در سنین پایین بسیار مهم است.



علائم آسم کودکان و بزرگسالان + درمان آسم و پیشگیری از ابتلا

آسم چیست ؟

آسم

آسم به معنی تنگی نفس است. بیماری ای مزمن که با التهاب و تنگ شدن مجاری تنفسی همراه است و ناشی از عوامل محیطی و ژنتیکی می باشد. آسم بیماری حمله ای می باشد و در فاصله های زمانی مشخص بروز می کند. معمولاً حملات آسم کوتاه مدت است. افرادی که مبتلا به آسم هستند نفس کشیدن برایشان سخت می شود، زیرا مجاری تنفسی در ریه های آنها باریک تر است. افراد مبتلا به آسم نسبت به استنشاق بسیاری از مواد حساس می شوند و با واکنش بیش از حد نسبت به مواد دچار التهاب و تورم خواهند شد. التهاب باعث حساس شدن راه های تنفسی و افزایش حساسیت مجراها به واکنش های آلرژیک می شود.

علت ایجاد آسم

عوامل موثر در ابتلا به آسم

بسیاری از عوامل مختلف محیطی و ساختار ژنتیکی می تواند در ایجاد آسم موثر باشد. آسم می تواند حساسیت زا یا غیر حساسیت زا باشد. آسم آلرژیک « حساسیت زا » تا حدی به ژنتیک بستگی دارد و بیشتر در خانواده های مبتلا به آسم و آلرژی شایع دیده می شود. در ادامه برخی از مهم ترین عوامل ایجاد آسم را بیان می کنیم:

  • داشتن آلرژی

معمولاً بیشتر افرادی که آسم دارند به آلرژی نیز دچارند. آلرژی زمانی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن به موادی که برای اکثر مردم بی ضرر است، واکنش نشان می دهد. برخی از این موارد عبارت اند از: گل‌ها و گیاهان مخصوصاً گرده آن ها، گرد و غبار، موی حیوانات و قارچ.

  • استعمال سیگار

دود سیگار برای شخصی که سیگار می کشد و افرادی که تحت تاثیر دود آن «دود دست دوم» قرار دارند موجب افزایش احتمال ابتلا به آسم، عفونت های تنفسی و … می شود. همچنین در نوزادانی که مادر آن ها در طی بارداری سیگار یا مواد مخدر مصرف می کند احتمال ابتلا به بیماری هایی از جمله آسم نسبت به بقیه بیشتر است.

استعمال سیگار یکی از عوامل موثر در ابتلا به آسم

  • عوامل محیطی

1.شرایط آب و هوایی:

هوای سرد، هوای بسیار خشک، هوای دارای رطوبت زیاد، هوای مه آلود

2. مواد آلوده کننده:

دود، بخارهای شیمیایی، دخانیات، نیتروژن دی اکسید، گوگرد دی اکسید، مواد شیمیایی، ذرات مضر معلق در هوا، اوزون تروپسفری

3.عوامل طبیعی:

گرده‌های علف، چمن، درختان و گیاهان، پر، کرک، پشم، پرز، انواع کپک، مواد معطر

  • فشار های روانی و استرس:

شیوع آسم در بین افرادی که فشار های روانی و استرس بیشتری را تحمل می کنند بیشتر است.

  • عوامل ژنتیکی:

آسم می تواند از پدر و مادر به فرزند منتقل شود. درصورت مبتلا بودن یک والد به آسم احتمال ابتلا فرزند به آسم 25% و در صورت مبتلا بودن هر دو والد به آسم احتمال ابتلا فرزند50% است.

  • سابقه ی عفونت های ویروسی:

احتمال ابتلا به آسم در افرادی که در کودکیشان عفونت های ویروسی زیادی داشته اند بیشتر است.

انواع آسم

انواع آسم در بزرگسالان

در کودکان

آسم تحت تاثیر علت، سن و شدت انواعی دارد که عبارت اند از:

  • آسم کودکان:

آسم در کودکان بیشتر شایع است. اگر فرزند شما به سختی نفس بکشد یا نسبت به مواد آلرژی زا حساسیت زیاد داشته باشد، با احتمال بیش تری برای ابتلا به آسم روبرو است.

  • آسم بزرگسالان:

افراد در هر سنی می توانند مبتلا به آسم شوند ، حتی اگر در کودکی آسم نداشته باشند ولی آسم در بزرگسالان اغلب پایدار است.

  • آسم فصلی:

این نوع آسم در زمان های خاصی اتفاق می افتد ممکن است در بهار به علت گرده ها یا در پاییز به علت هوای سرد باشد. در زمان های دیگر فرد آسم دارد اما علائم آن بروز نمی کنند.

  • آسم شغلی:

افراد ممکن است به مرور زمان از آلودگی هایی که به خاطر شغل با آن ها در ارتباط است، مبتلا شود. برای مثال افرادی که در کارخانه ها با بخار های سمی ، گرد و غبار و… کار می کنند.

  • آسم شدید:

این نوع علائم نسبتا دائمی دارد و با وجود استفاده از داروها فرد بهبود کامل نمی یابد اما می تواند علائم آن را کنترل کند.

علائم آسم

علائم ویروس کرونا لامبدا

علائم آسم بستگی به نوع آن دارد. همچنین هر فردی همه علائم را تجربه نمی کند و ممکن است بعضی از آن ها را داشته باشد. علائم عبارت اند از:
سرفه خشک مخصوصا هنگام خندیدن، قدم زدن یا ورزش
• خلط
• خس خس سینه «صدای سوت هنگام تنفس»
• تنگی نفس
• احساس فشار و سفت شدن قفسه سینه
• خستگی
• سرماخوردگی هایی که بیش از 10 روز طول می کشند.
با وجود بیش از یکی از علائم اگر مکررباشد، در شب و اوایل صبح بدتر شود ، تحت تاثیر هوای سرد عود کند، با مصرف بعضی از داروها مثل آسپرين بد تر شود؛ احتمال ابتلا وجود دارد و باید به پزشک مراجعه کنید. دقت کنید خس خس سینه و سرفه در کودکان بسیار شایع است، پس اگر کودک شما هنگام خس خس سینه هنوز شاد و فعال است و به نظر نمی رسد مشکلی در تنفس داشته باشد، احتمالاً این بیماری آسم نیست.

پیشگیری از بیماری آسم

دوری از محیط های آلرژی زا

جلوگیری کامل از آسم میسر نیست اما رعایت برخی موارد می تواند در کاهش بروز آن کمک کننده باشد. از جمله مواردی که می توان با رعایت آن ها از آسم پیشگیری کرد عبارت اند از: جلوگیری از مواجهه با عامل های محرک آسم، کاهش ساعت های حضور در فضای باز در فصل گرده افشانی، دوری از تماس نزدیک با حیوانات، استفاده از داروهایی که باعث جلوگیری آسم می شود، انجام آزمایش ها برای تشخیص و دوری از ورزش در هوای سرد.

چه گروه هایی بیشتر دچار آسم می شوند؟

آسم در ورزشکاران

بر اساس گزارش سازمان جهانی بهداشت در جهان بيش از 300 ميليون نفر مبتلا به آسم هستند و این تعداد درحال افزایش است. در كشور ما، شيوع آسم در كودكان تقریباً 13٪ است كه متاسفانه این درصد نسبت به گذشته افزایش ‌یافته است. میزان شیوع آسم در پسران دو برابر دختران است اما میزان بروز آسم شدید در دختران و پسران یکسان است. در بزرگسالان زنان میزان آسم بیشتری نسبت به مردان دارند. همچنین آسم درجوانان شایع‌تر از افراد مسن است.

یکی از شایع ترین بیماری های مزمن در بین کودکان آسم است که اولین علائم آن تقریبا در ۵ سالگی به صورت عفونت های زیاد در دستگاه تنفسی نمود می کند. همچنین بزرگسالانی که در کودکی آسم نداشته اند نیز دچار آسم می شوند. ورزشکاران هم ممکن است پس از چندین سال تمرین بسیار فشرده، مخصوصاً هنگام تنفس هوای آلوده ، سرد یا خشک ، به آسم مبتلا شوند.

تشخیص آسم از دیگر بیماری ها

تشخیص آسم از بیماری های دیگر

در آلرژی افراد با تغییر فصل یا نسبت به برخی مواد بی ضرر علائمی از جمله آبریزش بینی، گرفتگی بینی، عطسه، سرفه، چشمانشان اشک‌آلود، خارش بینی گوش یا سقف دهان، قرمزی چشمان و… را نشان می دهند. اما در آسم خس‌خس سينه، سرفه، تنگي نفس، احساس فشار در قفسه سينه و … دیده می شود.

برخی علائم بیماری های تب یونجه، ذات الریه «پنومونی»، وجود لخته ­ی خون در ریه یا آمبولی ریوی، نارسایی احتقانی قلب و… ممکن است شبیه آسم باشند. برای تشخیص آسم از دیگر بیماری ها با مراجعه به پزشک آزمایش هایی انجام می شود تا از وجود یا عدم وجود آن در فرد مطمئن شوند. برخی از آزمایش ها برای تشخیص عبارت اند از :

  • اسپیرومتری یا تست سنجش عملکرد ریوی
  • آزمون تحریک برونش
  • تست آسم ناشی از ورزش
  • آزمایش های آلرژیک
  • نوار قلب «ECG»
  • سی تی اسکن ریه ها

درمان آسم

انواع داروهای آسم

بهترین روش درمان آسم حذف عوامل تحریک کننده و مصرف دارو هایی است که پزشک با توجه به نوع آسم، سن و محرک های آسم تجویز می کند. همه افراد مبتلا به آسم داروهای یکسانی مصرف نمی کنند. داروهای مورد استفاده برای آسم عبارت اند از:

1. داروهای تسکین دهنده:

این داروها حاوی کورتیکواستروئیدهای استنشاقی هستند و آنها را گشادکننده برونش می‌نامند. به صورت استنشاقی «اسپری» مصرف می‌شوند و علائم حمله آسم را کنترل می کنند.

2. داروهای پیشگیرانه:

این داروها با کاهش التهاب در مجاری تنفسی باعث کاهش تحریک ‌پذیری آن‌ها می‌شوند و کمک می کنند درصورت بروز حمله، حملات خفیف تر و کمتری باشند.

3. داروهای اورژانسی:

این دارو ها در زمان بروز آسم حاد مصرف می شوند که می توانند مقادیر زیادی از دارو های تسکین دهنده یا ضد التهاب باشند.

درمان آسم بسیار مهم است زیرا افزایش شدید حملات می تواند کشنده باشد. ما می توانیم با درمان آسم و مصرف داروها تا حد امکان از ریه ها حفاظت کنیم، تا حدودی علائم را کنترل کنیم، از حملات زیاد پیشگیری کنیم و به سالم ماندن ریه ها کمک کنیم.



بیماری عروق محیطی (PAD) چیست؟ و چه علاثمی دارد

بیماری عروق محیطی در سالمندان

معرفی بیماری رگ های محیطی در سالمندان

بیماری­های قلبی، اولین و مهمترین عامل مرگ و ناتوانی در دنیا به شمار می روند. این بیماری ها انواع مختلفی دارند و به طور کلی به سه دسته اصلی «بیماری عروق کرونری قلب»، «بیماری عروق مغز» و «بیماری عروق محیطی» تقسیم بندی می شوند. متأسفانه این بیماری­ها در میان سالمندان شیوع بیشتری دارند.

 از این رو لازم است افرادی که پدر یا مادر سالخورده در منزل دارند و یا افرادی که وظیفه انجام خدمات پرستاری سالمند در منزل را بر عهده می گیرند، اطلاعاتی در این زمینه به دست آورند. در این مطلب قصد داریم به بررسی بیماری عروق محیطی که از جمله بیماری­‌های قلبی شایع اما کمتر شناخته شده است بپردازیم.

عروق محیطی چیست و در کجا قرار دارد؟

بیماری رگ های محیطی در سالمندان

عروق خونی، لوله های باریکی هستند که در تمام نقاط بدن وجود دارند و وظیفه آنها خون رسانی به اعضا و ارگان های مختلف بدن می باشد. به رگ­هایی که در خارج از مغز و قلب قرار گرفته اند عروق محیطی گفته می شود. این رگ­ها خون حاوی اکسیژن تازه و مواد غذایی را به تمام قسمت های بدن از سر و گردن و دست و پا گرفته تا اعضا و احشای داخلی مانند شکم و کلیه ها و روده و… می رسانند و با تغذیه آنها سبب شادابی و ادامه حیاتشان می شوند.

بیماری شریان های حیاطی چه زمانی ایجاد می شود؟

رگ های محیطی چه زمانی ایجاد می شود؟

نام دیگر این بیماری شریان های محیطی است (PVD) و زمانی ایجاد می شود که یک یا چند عروق محیطی دچار آسیب شده و عمل خون رسانی به یکی از ارگان های بدن مانند دست یا پا به درستی انجام نپذیرد. بر اساس نوع آسیبی که به رگ وارد شده است، بیماری به دو نوع کلی تقسیم بندی می شود که عبارتند از:

1. عضوی

چنانچه رگ های محیطی به هر دلیلی دچار تغییرات ساختاری شده باشند بدون شک در خون رسانی آنها اختلالی ایجاد خواهد شد. این آسیب های فیزیکی می توانند شامل آسیب های بافتی، التهاب دیواره رگ ها و.. باشند. بیماری سرخرگ های محیطی (PAD) که در اثر رسوب چربی در دیواره داخلی رگ ها ایجاد می شود از جمله این نوع به شمار می رود.

2. عملکردی

در این نوع از بیماری، ساختار رگ ها آسیبی ندیده اند و به نظر می رسد آنها از نظر فیزیکی سالم هستند. اما واقعیت این است که به دلیل اسپاسم رگ یا عواملی از این قبیل، خون رسانی به عضو محدود شده است. بیماری رینود که در اثر استرس عاطفی، مصرف دخانیات و یا هوای سرد پدید می آید جزو این دسته از بیماری عروق محیطی به شمار می روند.

بیماری سرخرگ های محیطی (PAD) را بیشتر بشناسیم؛

سرخرگ های محیطی PAD

شایع ترین علت گرفتگی رگ ها و اختلال در خون رسانی، ایجاد پلاک هایی در دیواره داخلی آنهاست که به دلیل رسوب چربی یا مواد دیگر اتفاق می افتد. این پدیده آترواسکلروز نام دارد و چنانچه عروق کرونری قلب را درگیر کند با نام بیماری سرخرگ های کرونری شناخته می شود. و اگر رگ های تغذیه کننده مغز دچار این اختلال گردند، گفته می شود فرد دچار بیماری سرخرگ کاروتید یا آترواسکلروز مغزی شده است. 

اما اگر آترواسکلروز، شریان های محیطی بدن را درگیر نماید بیماری عروق محیطی (PAD) بروز پیدا می کند. این بیماری عمدتا عروق محیطی مربوط به ساق پا، دست ها، معده و یا کلیه ها را درگیر می کند و چنانچه به موقع شناسایی و درمان نشود می تواند بسیار خطرآفرین باشد.

بیماری سرخرگ های محیطی تا چه حد خطرناک است؟

بیماری سرخرگ های محیطی تا چه حد خطرناک است؟

انسدادی که در سرخرگ های محیطی ایجاد شده است مانع از رسیدن خون تازه به عضو می شود. بدون شک این حالت خطرناک است. چرا که هیچ کدام از ارگان های بدن بدون اتصال به دستگاه گردش خون قادر به ادامه فعالیت و حیات خود نخواهند بود. این امر می تواند در نهایت منجر به بیماری قانقاریا و قطع اندام گردد. 

از سوی دیگر، احتمال دارد بیماری سرخرگ های محیطی زنگ هشداری برای گرفتگی سرخرگ های مرکزی و بیماری عروق کرونری یا آترواسکلروز مغزی باشد. در واقع ممکن است رسوب چربی در سرخرگ های مرکزی نیز ایجاد شده و منجر به حوادث خطرناک مانند سکته قلبی، سکته مغزی و حمله قلبی گردد.

علائم بیماری عروق محیطی

علائم بیماری رگ های محیطی

علائمی که بیماری عروق محیطی در بدن ایجاد می کنند بسته به شرایط جسمانی فرد و میزان پیشرفت بیماری متفاوت است. ممکن است در ابتدا هیچ گونه علامتی وجود نداشته باشد. یا با بروز نشانه هایی چون درد دست و پا همراه باشد که فرد دلیل آن را افزایش سن و پیری قلمداد کرده و نسبت به آنها بی توجه باشد. 

اما به طور کلی موارد زیر برخی از علائمی هستند که می توانند خبر از این بیماری می دهد. البته توجه داشته باشید که همه علائم در یک فرد ظاهر نمی شود.

  • لنگش و گرفتگی پا به دلیل محدودیت خون رسانی
  • احساس خستگی و کوفتگی عضو
  • سرد بودن یک پا نسبت به پای دیگر
  • بالا رفتن ناگهانی فشار خون و دشوار بودن کنترل آن که در اثر گرفتگی سرخرگ های کلیه عارض می شود.
  • اختلال در عملکرد کلیه و نارسایی کلیه
  • کند بودن رشد ناخن ها
  • به وجود آمدن زخم در قسمت های مختلف پا که به راحتی خوب نمی شود.
  • ضربان نامنظم قلب
  • نبض ضعیف و ضربان ضعیف در کف پا
  • کم شدن موی پاها و درخشان شدن پوست آن
  • اختلال نعوظ در مردان

عوامل ایجاد کننده و تشدید کننده بیمازی عروق محیطی

ایجاد کننده و تشدید کننده بیماری رگ های محیطی

افزایش سن یک فرآیند طبیعی است و ممکن است ارگان های مختلف بدن را تحت تأثیر قرار دهد. دوران سالمندی ممکن است با بروز بیماری های مختلف همچون بیماری های اسکلتی، دیابت، فشار خون و چربی خون بالا و بسیاری از مشکلات دیگر همراه باشد. از سویی خواه و ناخواه رژیم غذایی فرد نیز دستخوش تغییراتی می شود. سالمند ناچار است داروهایی را مصرف کند و همچنین تحرک او نیز کاهش می یابد.

همه این عوامل می توانند دلیلی بر ایجاد تغییرات در عروق خونی شوند. ممکن است آنها دچار انسداد گردند و پلاک هایی در درون آنها ایجاد شود. بنابراین افزایش سن، و تغییر در عادات و شیوه زندگی فرد، خود می تواند عامل بروز بیماری باشد. اما عوامل دیگری نیز وجود دارند که می توانند در ایجاد و تشدید این بیماری مؤثر باشند که از جمله آنها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • عوامل ژنتیکی و سابقه خانوادگی ابتلا به بیماری های قلبی و عروقی
  • مصرف سیگار
  • فشار خون بالا
  • چربی خون بالا
  • دیابت
  • چاقی و اضافه وزن
  • کم تحرکی

چه کنیم تا در دوران سالمندی به بیماری عروق محیطی دچار نشویم؟

روش تشخیص کمبود چربی در بدن

با برخی از علل ایجاد کننده بیماری این بیماری آشنا شدید. احتمالا حالا می دانید برای آنکه در دوران پیری گرفتار این بیماری نشوید چه کارهایی می توانید بکنید. از سویی، شما می توانید با رعایت نکاتی از سالمندان خود نیز مراقبت نمایید. به نکات زیر توجه کنید و آنها را در زندگی خود و اعضای سالمند خانواده به کار بگیرید.

  • از استعمال دخانیات خودداری کنید.
  • فشار خون خود را کنترل کنید و در صورت ابتلا به بیماری فشار خون بالا حتما به پزشک مراجعه کرده و توصیه های لازم را رعایت کنید.
  • اگر به بیماری دیابت مبتلا هستید، آن را کنترل کنید. تجمع دیابت و بیماری های قلبی خطرناک است.
  • به طور منظم مورد چک آپ قرار گرفته و از میزان چربی خون خود آگاه باشید. افزایش چربی خون، علی الخصوص کلسترول بد و تری گلیسرید می تواند موجب رسوب چربی در دیواره داخلی سرخرگ ها شود.
  • ورزش کنید و وزن خود را در حد نرمال نگه دارید.
  • اگر مدام از غذاهای پرچرب و فست فودی استفاده می کنید رژیم غذایی خود را اصلاح کنید.

تشخیص بیماری عروق محیطی

تشخیص بیماری شریان‌های محیطی

اگر علائم بیماری عروق محیطی را در سالمند مشاهده کرده و یا پرستار سالمند در منزل، شما را از بروز چنین علائمی در فرد آگاه ساخت به سرعت از یک متخصص امر کمک بگیرید. پزشک می تواند با انجام معاینات فیزیکی، بررسی سابقه پزشکی و تست ABI متوجه این بیماری شود. ممکن است جهت اطمینان بیشتر، از روش های دیگری همچون آزمایش خون، سی تی اسکن، سونوگرافی داپلر و آنژیوگرافی نیز استفاده کند.

درمان بیماری عروقی محیطی

آنژیوپلاستی

شیوه درمان بیماری عروق محیطی طبق نظر پزشک و با توجه به شرایط بیمار تعیین می شود. تغییر شیوه زندگی و کنترل بیماری های زمینه ساز تا حد زیادی می توانند مؤثر باشند. اما ممکن است پزشک علاوه بر ارائه توصیه های لازم در جهت تغییر رژیم غذایی و فعالیت های بدنی و همچنین کنترل سایر بیماری های زمینه ساز، داروهایی را نیز تجویز کند. 

داروهای ضد پلاکتی، داروهای افزایش مسافت قابل قدم زدن و استاتین ها (جهت کاهش کلسترول خون) از جمله داروهای مؤثر جهت درمان و بهبودی این بیماری می باشند. در مواردی که به کارگیری روش های مذکور کارساز نیستند، انجام عمل جراحی پیشنهاد می شود. عمل ممکن است به یکی از شیوه های زیر انجام شود:

آنژیوپلاستی: یک جراحی بسته است که با فرستادن یک لوله به داخل سرخرگ، انسداد آن را برطرف می کنند.

 جراحی بای پس: زمانی انجام می شود که طول زیادی از مسیر سرخرگ مسدود شده است و قابل باز کردن از طریق آنژیوپلاستی نمی باشد. در این روش، برای درمان از سرخرگ مصنوعی یا سیاهرگی از سایر نقاط بدن استفاده می شود