علائم آبله مرغان در کودکان و بزرگسالان | سرخجه در کودکان
آبله مرغان در کودکان
آبله مرغان در کودکان یکی از بیماری های ویروسی خفیف اما به شدت واگیردار است که با ظهور دانه های قرمز و تاول مانند بر روی پوست کودک یا نوزاد نمایان می شود. عامل ایجاد آن، ویروسی از خانواده هرپس ها است که با نام های هرپس زوستر یا واریسلا زوستر شناخته می شود.
ویروس آبله مرغان در کودکان اغلب از راه دستگاه تنفسی و یا تماس مستقیم با ترشحات حاوی ویروس وارد بدن شده و فرد را مبتلا می سازد. معمولا هر فرد در طول زندگی تنها یک بار دچار عفونت با این ویروس می شود. بنابراین افرادی که در دوران کودکی یک بار به این بیماری مبتلا شده اند در برابر ویروس آن بسیار مقاوم تر هستند و احتمال ابتلای دوباره ایشان، نزدیک به صفر است.
علائم آبله مرغان در کودکان
قبل از دانستن نکات مهم در مورد پرستاری از کودکی که به آبله مرغان مبتلا شده لازم است با علائم آبله مرغان در کودکان آشنا شوید:
1 - تب و درد بدن
اولین علائمی که کودک مبتلا به آبله مرغان گرفتار آن می شود تب و درد در بدن می باشد . سردرد نیز در برخی کودکان ایجاد می گردد.
2 - جوش
پس از آن ظهور جوش هایی در پوست سر و صورت از دیگر علائم ابتلا به آبله مرغان است .
ایجاد این جوش ها در طی یک یا دوروز می باشند و با خارش شدید همراهند .ممکن است ایجاد جوش ها بیش از دوروز نیز طول بکشد . کودک معمولا گله زیادی از خارش ایجاد شده می کند .
مراقبت از کودکان مبتلا شده به آبله مرغان کمی دشوارتر می باشد. چرا که تفهیم این موضوع برای کودکان کم سن تر کمی دشوار است و برای این کودکان این دوران سخت تر طی خواهد شد.
جوش ها ابتدا در پوست سر و صورت و سپس در شکم و کل بدن پخش می شوند. در ابتدا رنگ آنها صورتی کمرنگ است سپس به صورت تاول هایی پر از آب تغییر شکل می دهند .
معمولا شدت ایجاد جوش ها در کودکان مختلف متفاوت است کودکی ممکن است تمام بدنش پر از جوش شود و در کودکی دیگر تنها چند جوش ظاهر گردد .
نکته قابل توجه در پرستاری از کودک مبتلا به آبله مرغان این است که ؛ آرامش کودک را در این مدت فراهم کنید. این جوش ها پس از طی 4 یا 5 روز خشک شده و پوسته پوسته می شوند . معمولا در بدن کودکان مبتلا نوعی آنتی بادی تولید می شود که به صورت مادام العمر مصونیت ایجاد می کند .
3 - بی اشتهایی
بی اشتهایی از دیگر علائم ابتلای کودکان به این بیماری می باشد . معمولا اکثریت کودکان در روزهای اول اشتهایشان را از دست می دهند .
تفاوت آبله مرغان و سرخک
بیماری آبله مرغان و سرخک در کودکان شاید در یک نگاه علائمی کاملا مانند هم داشته باشند اما در جزئیات تفاوتی بین این دو بیماری وجود دارد که به شرح زیر است :
– علائم آبله مرغان
- تب
- سردرد
- خستگی
- لکه های قرمز ، اول در سینه،صورت و پشت
- کاهش اشتها
- لکه ها به تاول های خارش دار تبدیل می شوند.
– علائم سرخک
- تب
- لکه های قرمز، اول در پیشانی
- چشم های ملتهب قرمز
- آبریزش بینی
- سرفه و گلودرد
- لکه های تاول مانند در داخل دهان
خطرات آبله مرغان در کودکان
در اکثر مواقع آبله مرغان در کودکان با شدت کم و خفیف بروز می کند . اگر کودک به بیماری خاصی مبتلا نباشد ، دوره پرستاری از کودک مبتلا به آبله مرغان ، بدون نیاز به پزشک و بستری طی می شود . شدت بروز آن نیز در کودکان مختلف متفاوت می باشد . پرستار کودک در منزل می تواند از عهده ی این کار برآید.
اما زمانی که بزرگسالان به این بیماری مبتلا می گردند ، بیماری خود را با شدت بیشتری نشان می دهد ومعمولا کار به بستری در بیمارستان می کشد . بخصوص اگر این افراد به بیماری زمینه یا مشکلی در سیستم ایمنی بدنشان مبتلا باشند .
همچنین افرادی که دچار بیماری سرطان هستند ،افرد مصرف کننده داروهایی که سیستم ایمنی را تضعیف می کند وخانم های باردار اگر به بیماری آبله مرغان مبتلا شوند مکن است جانشان به خطر بیفتد.
بیماری آبله مرغان در بزرگسالان
گاها ویروس مولد بیماری آبله مرغان در کودکان حتی پس از بهبودی کامل به صورت مخفی در بدن فرد باقی می ماند. در چنین افرادی امکان فعال شدن دوباره ویروس علی الخصوص در دوران سالمندی وجود دارد. البته این بار ممکن است به صورت بیماری زونا ظاهر شود. احتمال بروز این مشکل در سالمندان بالای ۶۰ سال بسیار بالاست. به همین دلیل تأکید می شود این افراد در برابر بیماری این بیماری واکسینه شوند. از آنجا که سالمندان مبتلا به زونا هم می توانند ویروس واریسلا زوستر را منتقل کنند، پرستار سالمند در منزل نیز باید واکسن دریافت کرده و پیشگیری های لازم را انجام دهد.
روش های انتقال آبله مرغان
روش های انتقال بیماری آبله مرغان متفاوت می باشد و کودک به روش های مختلف ممکن است آلوده شود. برای پرستاری از کودک لازم است که با این روش ها آشنا شوید.
- انتقال از یک کودک مبتلا به آبله مرغان در روزهای بی علامت
کودکی که به آبله مرغان مبتلا می شود . معمولا تا دوروز هیچ علامتی در بدنش بروز نمی کند . ممکن است در این دوروز بیماری را به کودکان و یا بزرگسالان بسیاری انتقال دهد بدون اینکه کسی خبردار شود . طول انتقال این بیماری تا زمانی است که همه تاول های ایجاد شده پوسته پوسته شوند . شدت انتقال این بیماری خیلی بالاست .
- تماس کودک با فرد آلوده
زمانی که کودکی با فرد آلوده به ویروس تماس داشته باشد . برای پرستاری از کودک مبتلا به آبله مرغان ، لازم است بدانید که ؛ این ویروس می تواند از راه تنفس وارد بدنش شود . و تا دویا سه هفته در بدن کودک مشغول رشد باشد .
این ویروس ساعات زیادی در هوا معلق بوده و زنده می ماند. اگر کودکی با فرد آلوده در محیطی بسته قرار بگیرد احتمال انتقال ویروس بسیار بالا می رود.
- قرار گرفتن کودک در محیط آلوده به ویروس
همچنین اگر در اتاقی که فرد آلوده بوده کودک وارد شود ممکن است مبتلا گردد .
از راه های دیگر انتقال آبله مرغان می توان به تماس مستقیم با فرد آلوده به ویروس و یا لمس جوش ها و یا آب تاول های بدن فرد اشاره نمود .
- انتقال آبله مرغان به نوزاد از طریق مادر
نکته قابل توجه در پرستاری از کودک مبتلا به آبله مرغان این است که اگر خانم بارداری مبتلا به آبله مرغان شود . امکان ابتلای کودک درون شکم وی نیز وجود دارد . و کودک با علائم آبله مرغان متولد می شود که برایش بسیار خطرناک می باشد .
نوزاد تازه متولد شده نیز در معرض ابتلا به آبله مرغان از مادر یا اطرافیان می باشد .
لازم به ذکر است که بگوییم ، در خانواده ای که کودکی آبله مرغان گرفته به غیر از افرادی که قبلا این بیماری را گرفته اند و افرادی که واکسن این بیماری را زده اند بقیه افراد در معرض ابتلا به آن قرار دارند .
ویروس آبله مرغان بر روی اشیاء از جمله ملحفه، سطوح یا اسباب بازی ها نمی تواند زنده بماند.
مشکلات پرستاری از کودکان مبتلا به آبله مرغان (عوارض آبله مرغان)
برای پرستاری از کودک بیمار لازم می دانیم شما را با مشکلات پیش آمده در این بیماری آشنا کنیم :
- آسیب های چشمی | زخم ها و عیوب پوستی |صدمات مغزی در نوزادان
کودکانی که آبله مرغان می گیرند ممکن است مشکلات و عوارضی گریبان گیرشان بشود .مثلا نوزادانی که در شکم مادر خود آبله مرغان گرفته اند امکان دارد پس از تولد مشکلاتی مانند آسیب های چشمی ،زخم ها و عیوب پوستی، صدمات مغزی داشته باشند ویا با دست ها و پاهای ناقص متولد گردند.
- خطرناک بودن بیماری برای افراد بزرگسال و افرادی با سیستم ایمنی ضعیف
این بیماری برای همه افراد مخصوصا افراد بزرگسال و افرادی که به هر نحوی سیستم ایمنی شان ضعیف است . توجه کنید که این بیماری برای نوزادان تازه متولد شده بسیار خطرناک بوده و جانشان را ممکن است به خطر بیاندازد .
- عفونت ریه و التهاب مغز
در سایر کودکان نیز آسیب های مانند عفونت ریه و التهاب مغز از اثرات آبله مرغان می باشد . زمانی که کودکتان آبله مرغان گرفته باشند ، باید مراقبت زیادی از وی داشته باشید و مرتبا علائم او را چک کنید. تا مشکلی برایش پیش نیاید .
- بیماری فاسئیت نکروزان
در برخی از افراد نیز به علت اینکه تاول ها عفونی می شوند جایشان پس از بهبودی نیز تا آخر عمر باقی می ماند . در برخورد با بیمار مبتلا شده به آبله مرغان به این عفونت توجه ویژه ای داشته باشید. این عفونت ایجاد شده در برخی افراد به حدی جدی می شود که سبب بروز بیماری به نام فاسئیت نکروزان می شود.
آیا احتمال ابتلای مجدد به آبله مرغان ممکن است؟
فردی که یکبار آبله مرغان گرفته باشد مصونیت دائمی برایش ایجاد می شود اما در برخی از موارد بخصوص زمانی که فرد در سن بسیار پایین به آبله مرغان مبتلا شده باشد،احتمال ابتلای مجدد وجود دارد .البته د بسیار نادر است .
درمان خانگی آبله مرغان کودک
- استامینوفن برای کنترل تب
در پرستاری از کودک مبتلا به آبله مرغان توجه کنید که ؛ برای کودکانی که تب دارند ، بهترین دارو برای پایین آوردن تب وی استامینوفن می باشد . ؛ هرگز به کودک تب دار برای کنترل تبش آسپرین ندهید زیرا خطر ابتلا به سندرم ری را زیاد می کند . سسندرم ری سبب آسیب به کبد و مغز کودک می شود .
- پماد برای آبله مرغان کودکان
به وسیله روش های مختلف از جمله استفاده از پماد می توان از خارش تاول ها توسط فرزندتان جلوگیری کرد. والدین برای کاهش خارش تاول ها می توانند با دستور پزشک از پماد های ضدخارش از جمله کالامین استفاده کنند.
- داروهای ضدویروسی
در پرستاری از کودک مبتلا به آبله مرغان توجه کنید که ، جهت درمان نوزادان مبتلا به آبله مرغان و افراد بزرگسالی که در معرض خطر جدی هستند ممکن است پزشک داروهای ضدویروسی برایشان تجویز نماید .
- مصرف غذاهای آبکی و نرم
اما در مورد جوش های موجود در مکان هایی که دیده نمی شوند مانند ناحیه تناسلی و گلو باید مراقبت زیادی داشته باشید .ناحیه تناسلی کودک را همواره تمیز و خشک نگه دارید.
لازم به ذکر است که بگوییم بهترین درمان برای بیماری های ویروسی مصرف غذاهای آبکی و نرم است. این غذاها می تواند به درمان سریع کودک کمک کنند. ودر طول دوره نقاهت به کودک غذاهای آبکی و نرم بدهید .
کودکی که آبله مرغان گرفته در چه شرایطی نیاز به پزشک دارد ؟
- بیماری آبله مرغان در اکثر کودکان خفیف بروز می کند و با رعایت اصول مراقبتی می توان در منزل این بیماری را کنترل کرد و درمان نمود .اما در برخی مواقع نیز امکان دارد عوارض این بیماری بیشتر بوده و حال کودک رو به وخامت برود که در چنین شرایطی حتما باید به پزشک مراجعه نمود .
- شرایطی که در آن تب کودک پس از قطع شدن یک یا دوروز دیگر دوباره شروع شود نیاز به دخالت پزشکی دارد .و باید سریعا معاینه شود.
- در نگهداری از کودک مبتلا به آبله مرغان توجه کنید ؛مواقعی که کودک دارای تب بالا می باشد. جوش های زیادی در ناحیه دهان است و از خوردن و آشامیدن پرهیز می کند .همچنین تمایلی به بازی و تحرک ندارد .
- اگر تاول ها خیلی بزرگ ،متورم و قرمز رنگ شوند ممکن است فرد به عفونت باکتریایی مبتلا شده باشد و باید داروهای آنتی بیوتیک مصرف نماید
تا چه مدت کودک باید از رفتن به مدرسه و مهد بپرهیزد ؟
به علت احتمال بالای واگیردار بدون آبله مرغان کودکی که به این بیماری مبتلا می شود حداقل 5 روز از بروز جوش ها باید به مدرسه و مهد نرود . نرفتن کودک به مدرسه برای بهبود سلامتی کودک مبتلا به آبله مرغان ضرورت دارد.
قوانین مدرارس و مهد ها نیز بدین گونه است که از ورود کودک به مدرسه در طول این دوران جلوگیری می شود . در طول دوره نقاهت بهتر است کودک در خانه بماند و استراحت کند و از تماس با سایر افراد و کودکان بپرهیزد
. واگیری آبله مرغان از دوروز قبل از بروز جوش ها آغاز می شود .در این زمان به علت نبود علایم ممکن است کودک در مهد یا مدرسه کودکان زیاد دیگری را مبتلا نماید.
راه های پیشگیری از آبله مرغان در کودکان
ساده ترین راه پیشگیری از بیماری آبله مرغان در کودکان، فاصله گرفتن از فرد مبتلا می باشد. چرا که ویروس عامل آن تنها می تواند از طریق تنفس یا برخورد با ترشحات بدن وی منتقل گردد. اما بهترین و مطمئن ترین روش، واکسیناسیون است. واکسن می تواند ایمنی نود درصدی در برابر ابتلا به این بیماری را در بدن فرد ایجاد نماید.
در برخی از کشورها واکسیناسیون به صورت عمومی انجام می شود. در کشور ما نیز واکسن این بیماری به صورت ترکیبی و همراه با واکسن بیماری هایی همچون سرخک و سرخجه و در دو دوز تزریق می شود. دوز اول در سن دوازده ماهگی و دوز دوم در سنین چهار تا شش سالگی تزریق می گردد. علاوه بر کودکان، سالمندان و افراد پرخطر می بایست برای در امان ماندن، دو دوز واکسن با فاصله سه ماه از هم دریافت نمایند.
نحوه مراقبت از بیمار آبله مرغانی
بیماری آبله مرغان در کودکان نیاز به مراقبت و توجه ویژه دارد. اگر کودک شما یا یکی از اعضای خانواده تان بیمار شده است مدام شرایط او را تحت نظر گرفته و اعمال لازم جهت بهبود هر چه سریعتر وی را انجام دهید. اگر از خدمات پرستاری در منزل بهره می گیرید اطمینان خاطر بیشتری خواهید داشت.
پرستار موظف است بر رژیم غذایی سالم و مقوی، مصرف به موقع داروها و تعویض لباس ها و ملحفه های بیمار نظارت داشته و در صورت بروز هر گونه مشکلی سریعا با پزشک مشورت کند. در این بین پرستار کودک نیز نقش مهمی را در بهبودی و بهتر شدن وضعیت جسمانی فرد ایفا می کند و از همین رو حضور وی برای مراقبت از کودک حائز اهمیت است.
بیماری سرخجه در کودکان
سرخجه یک بیماری تنفسی خفیف است که در بین کودکان دبستانی شایع تر است و با واکسیناسیون کنترل می شود. سرخجه 3 روزه، یک عفونت ویروسی مسری است که به دلیل خارش پوست متمایز آن شناخته می شود.
سرخجه با سرخک متفاوت است. اگر چه هر دو بیماری شباهتی از جمله جوش قرمز با هم دارند، با این حال سرخچه ویروس متفاوتی نسبت به سرخک دارد و مانند سرخک مسری نیست. واکسن سرخجه (MMR) معمولاً قبل از رسیدن به سن مدرسه دو بار به کودکان زده می شود و در جلوگیری از ابتلا به آن بسیار موثر است.
علت بیماری سرخجه در کودکان، یک ویروس است که از فردی به فرد دیگر منتقل می شود. این ویروس از طریق یک فرد مبتلا که عطسه یا سرفه کند، یا تماس مستقیم با ترشحات تنفسی آلوده مانند خلط پیدا کند، منتقل می شود. همچنین از طریق جریان خون می تواند از مادر باردار به نوزاد منتقل شود.
علائم سرخجه در کودکان
سرخجه ممکن است با ۱ تا ۲ روز تب خفیف، تورم و حساسیت غدد لنفاوی معمولاً در پشت گردن یا پشت گوش شروع شود. پس از آن بثورات از ناحیه صورت شروع و به سمت پایین گسترش می یابند. با انتشار بثورات به سایر قسمت های بدن، اثرات آن معمولاً از روی صورت پاک می شود.
بثورات پوستی ناشی از بیماری سرخجه در کودکان، اغلب اولین نشانه بیماری است که پرستاران کودک آن می شوند. این نوع بثورات می تواند شبیه بسیاری از بثورات ویروسی دیگر به نظر برسند که به شکل لکه های صورتی یا قرمز روشن روی پوست پدیدار می شوند.
احتمال دارد لکه ها با هم ادغام شوند و تکه های رنگی بزرگتر و یکنواختی را ایجاد کنند. همچنین می توانند خارش دار بوده و تا ۳ روز نیز خارش ادامه داشته باشد. با ناپدید شدن بثورات، پوست محل آسیب دیده با پوسته های ریز پوشیده می شود.
سایر علائم این بیماری بیشتر در نوجوانان و بزرگسالان مشاهده می شوند. این علائم می تواند شامل سردرد، از دست دادن اشتها، التهاب ملایم ملتحمه مانند پوشش پلک ها و کره چشم، گرفتگی یا آبریزش بینی، تورم غدد لنفاوی در سایر قسمت های بدن، درد و تورم در مفاصل به ویژه در زنان جوان، می باشد. البته اغلب افراد مبتلا به سرخجه علائم کمی دارند یا هیچ علائمی ندارند.
بیماری سرخجه در مادر باردار می تواند باعث سندرم سرخجه مادرزادی نوزاد شود و عواقب بالقوه ویرانگری برای جنین در حال رشد دارد. کودکانی که قبل از تولد به سرخجه آلوده شده اند در معرض خطر مشکلات رشد هستند که شامل ناتوانی ذهنی، نقص قلب و چشم، ناشنوایی و مشکلات کبدی، طحال و مغز استخوان است. شایعترین عارضه مرتبط با سرخجه که در بزرگسالان شایع تر و شدیدتر است ایجاد نوع خفیف آرتروز است، که معمولاً به خودی خود از بین می رود.
روش تشخیص سرخجه
بیماری سرخجه در کودکان ممکن است با بیماری های سرخک، مخملک و تعداد زیادی از عفونتهای پوستی شباهت هایی داشته باشد. اما پزشک باید با رد این موارد، تشخیص سرخجه را قطعی کند. بنابراین تشخیص بالینی بیماری سرخجه در اغلب مواقع درست انجام نمی شود. در چنین مواردی پزشک به پاراکلینیک نیازمند می شود.
در موارد حاد تنها با کمک آزمایشگاه می توان بیماری را تشخیص داد. آزمایش به این صورت است که آزمایشگاه تیتر آنتی بادی ضد ویروس سرخجه را در خون فرد ردیابی می کند. این آزمایش دو بار انجام می گیرد و پس از قطعی شدن بالا بودن تیتر آنتی بادی، تشخیص بیماری در فرد مشخص می شود.
یک تا دو هفته پس از پیدا شدن ضایعات پوستی می توان ویروس را از ترشحات گلوی بیمار نیز استخراج کرد. بنابراین خون، ادرار و مدفوع بیمار می تواند حاوی ویروس باشد. برای تشخیص سرخجه مادرزادی، می توان خون نوزاد را مورد آزمایش قرار داد.
پرستاری از کودک مبتلا به سرخجه
اگر شاغل هستید و در صورتی که کودک ما با دچار بیماری سرخجه شده و به علت مشغله های خود توانایی نگهداری از آن را ندارید، بهتر است از پرستار کودک کمک بگیرید تا روند بهبودی کودک شما به درستی انجام شود، زیرا قسمت مهمی از درمان کودک را تغزیه و سر وقت مصرف کردن دارو ها تشکیل می دهد.
اگرچه سرخجه برای کودکان خطرناک نیست، اما می تواند برای جنین در سه ماه اول بارداری اثرات مخربی داشته باشد. واکسن این بیماری در درجۀ اول برای محافظت از زنان در سن باروری و قبل از بارداری ساخته شده است. سرخجه با آنتی بیوتیک قابل درمان نیست. زیرا آنتی بیوتیک ها در برابر عفونت های ویروسی اثری ندارند. این بیماری به خودی خود بهبود می یابد مگر اینکه عوارض خاصی وجود داشته باشد.
بیماری سرخجه در كودكان خفيف است به طوری که مي توان از آنها در خانه مراقبت کرد. کافیست پرستار دمای بدن کودک را مرتبا کنترل کرده و در صورت بالا رفتن تب با پزشک تماس بگیرد. پرستار کودک برای تسکین درد جزئی، می تواند به کودک استامینوفن یا ایبوپروفن بدهد. همچنین هرگز نباید به کودکی که دارای یکی از بیماری های ویروسی است آسپرین داد. زیرا استفاده از آن در چنین شرایطی منجر به ایجاد سندرم ری (یک نوع آنسفالوپاتی ) شده است.
پیشگیری از بیماری سرخجه
بهترین راه پیشگیری از ابتلا به بیماری سرخجه در کودکان، تزریق واکسن است. این واکسن به صورت جداگانه یا توام با واکسن سرخک و ارویون (MMR) یا همراه با واکسن آبله مرغان در کودکان (MMRV) تولید می شود. واکسن سرخجه در دو نوبت، یکبار در سن 12 تا 15 ماهگی و بار دیگر 4 تا 6 سالگی تزریق می شود.
این واکسن از ویروس سرخجه زنده ضعیف شده تهیه شده که نه تنها پادتن آن در سرم خون، بلکه در ترشحات بینی و حلق افرادی که واکسن می زنند به وجود می آید و اثر موقتی شبیه بیماری سرخجه به وجود می آورد. پس از تزریق نوبت اول 98% کودکان به این بیماری مبتلا نمی شوند و دومین تزریق برای آنان توصیه شده است. تزریق این واکسن به کودکانی که دچار تب حاد عفونی و یا چار اختلال ایمنی هستند یا داروهایی مصرف می کنند که باعث تضعیف سیستم دفاعی بدن شان می گردد، ممنوع است.
امکان تزریق واکسن سرخجه به مادران باردار وجود ندارد. بنابراین بهتر است پیش از باردار شدن برای بررسی ایمنی بدن نسبت به سرخجه تست های لازم را انجام داده باشید تا در صورت نیاز، پزشک قبل از شروع بارداری واکسن آن را به شما تزریق کند. اما اگر زن باردار نسبت به این ویروس مصون نباشد، بهتر است برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری از تماس با افرادی که جوش های پوستی دارند یا کسانی که اخیراً مبتلا به سرخجه شده اند، پرهیز کند.
معمولا کودکان شش تا هشت ماه بعد از تولد می توانند در برابر سرخجه محافظت شوند. چرا که ایمنی لازم را از طریق مادر دریافت کرده اند. اگر کودکی تا قبل از دوازده ماهگی به دریافت ایمنی در برابر سرخجه نیاز داشته باشد، در آن صورت می توان در اوایل شش ماهگی واکسن را تزریق کرد. اما کودکانی که زودتر واکسینه می شوند هم چنان باید در سنین توصیه شده دوباره واکسینه شوند.
خطرات و عوارض بیماری سرخجه
ویروس سرخجه از طریق قطرات کوچک آلوده به ویروس که از بینی یا گلو همراه با عطسه و سرفه در هوا منتشر شده به فرد دیگر منتقل می شود. افراد مبتلا به سرخجه از یک هفته قبل تا یک هفته بعد از ظهور بثورات مسری هستند و می توانند بیماری را منتقل کنند. بیماری که آلوده باشد اما هیچ علامتی نداشته باشد نیز ناقل بیماری است و می تواند ویروس را انتقال دهد.
نوزادان مبتلا به سندرم سرخجه مادرزادی نیز می توانند ویروس را به مدت یک سال یا بیشتر از طریق ادرار یا سایر مایعات که از بینی و گلو به بیرون ریخته می شوند به افرادی که واکسینه نشده اند منتقل کنند. کودکانی که قبل از تولد به سرخجه آلوده شده اند در معرض خطر مشکلات رشد هستند. این مشکلات شامل ناتوانی ذهنی؛ نقص قلب و چشم؛ ناشنوایی و مشکلات کبدی، طحال و مغز استخوان است. پس می توان می گفت که بیماری سرخجه در کودکان خطرناک خواهد بود.
حساسیت در برابر ویروس سرخجه
حساسیت نسبت به ویروس سرخجه در همه افراد عمومیت دارد. کودکان متولد شده از مادرانی که نسبت به این بیماری ایمن هستند، تا مدتی می تواند سبب ایمنی مادرزادی یا مقاومت در نوزاد در برابر ویروس بیماری شود. این نوع ایمنی غیرفعال و موقتی است. بنابراین مدت انقضای آن ۶ تا ۹ ماه است. در اثر آلودگی طبیعی به ویروس یا واکسیناسیون، ایمنی ایجاد شده در فرد، ایمنی فعال است.
هرچند به میزان مواجهه فرد با بیماری نیز بستگی دارد. نکته بسیار، حفظ مادران باردار از ابتلا به این بیماری است. بنابراین مادران باید نسبت به این ویروس غربال شوند. در صورت تشخیص ویروس در آنها برای جلوگیری از عواقب احتمالی در جنین و نوزاد، اقدامات درمانی لازم صورت گیرد. مادران بارداری که در تماس با بیمار مبتلا به سرخجه بودهاند و قبلا به این بیماری مبتلا نشدهاند یا علیه ویرس واکسینه نشدهاند، باید گاماگلوبولین (پادتن) دریافت کنند.
کلام آخر
همانطور که گفته شد، سرخجه در همه سنین دیده می شود ولی معمولا بروز آن در کودکان شایع تر است. اگر بدن شما نسبت به سرخجه ایمن شده، نوزادتان پادتن های مادری را دریافت می کند.
بنابراین نوزادان معمولا تا 6 ماهگی از ابتلا به سرخچه در امان هستند. با این حال در سنین 5 تا 14 سالگی شیوع بیشتری دارد. بنابراین نیاز به مراقبت و پرستاری خواهند داشت. در چنین مواردی پرستار کودک موظف است با تحت نظر گرفتن مداوم شرایط بیمار، اعمال لازم جهت بهبود هر چه سریعتر کودک را انجام دهد.
پرستاری از کودکان مبتلا به سرخجه عبارت است از نظارت به رژیم غذایی سالم و مقوی، چک کردن مداوم تب بیمار، مصرف به موقع داروها، همچنین پرستار باید در صورت بروز هرگونه مشکلی سریعا با پزشک در میان بگذارد. بیماری سرخجه در کودکان، به طور کامل بهبود می یابد ولی در بزرگسالان ممکن است با التهاب مغزی یا درد مفاصل همراه شود.
مدیر موسسه
مرکز سلامت، آسایش و مراقبت کیان مهر با مجوز وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی و زیر نظر سازمان بهزیستی کشور قابل اعتماد و اطمینان با مدیریت با تجربه و پاسخگوئی شبانه روزی و با تیم متخصص و حرفه ای جهت رضایتمندی خانوادهای محترم میباشد. .